Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

Τα παιδία παίζει...δημιουργώντας


Χτες  το απόγευμά μας δεν συμπεριλάμβανε μπανάκι και για να ανεβεί λίγο η μάμα ψυχολογικά αλλά και για να μην γκρινιάζουν οι μικρές  αποφασίσαμε ... να "παίξουμε" !!!

Βγάλαμε τα εργαλειάκια μας στον κήπο και αρχίσαμε να αντιγράφουμε σε φενιζόλ ...λόγω έλλειψης επαρκούς ποσότητας πηλού...τα πρόσωπα που θα αποτελούσαν το θέμα μας.... 

 

Κατόπιν το περίγραμμα ξανααποδώθηκε με πυρογράφο ...


...και ντύθηκε με γύψο καλλιτεχνείας...


Στη συνέχεια έγιναν με γυψογάζα τα "σαλιγκαράκια" λουλουδάκια και με πηλό τα σκουλαρικάκια και αφέθηκε να στεγνώσει...


Σήμερα το πρωί περάστηκε όλη η επιφάνεια με γκέσσο....


και ξεκίνησε η επιχείρηση βάψιμο....


Τα χρώματα δεν είναι αυτά που βλέπετε ακριβώς αλλά είναι γνωστό ότι με την φωτογράφηση δεν το έχω ... και η επεξεργασία αυτόματης διόρθωσης μου τα άλλαξε.... Οι φωτογραφίες  τις αδικούν... εμείς δηλώνουμε ικανοποιημένες με το αποτέλεσμα...



Έμπνευση μας στάθηκαν οι παρακάτω υπέροχες κυρίες που βρήκαμε στο pinterest...

 

Μπορεί το έργο μας να μην τους μοιάζει ...αλλά το διασκεδάσαμε και μόλις βρούμε την  κατάλληλη βάση θα γίνει ένα τρίπτυχο για το σαλόνι μας...
Στο μεσοδιάστημα κάναμε και κάτι ακόμη αλλά στεγνώνει ακόμη...οπότε θα σας το δείξουμε σε λίγες μέρες...
Φιλιά σε όλους και να περάσετε ένα όμορφο Σ/Κ!!!

Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2015

Ένα άλμπουμ για τον ανηψιό μου...

Στο διάστημα της απουσίας μου δεν έχω πάψει στιγμή να δημιουργώ...άσχετα αν δημοσίευα ή όχι εδώ ή στο fb...Στις υπόλοιπες αδυναμίες μου έχει προστεθεί το scrapbooking...Με την πιο πρόσφατη δημιουργία μου επιλέγω να επανέλθω αν και εν καιρώ θα σας δείξω και τα υπόλοιπα...
Στα ανηψάκια μου ήρθε να προστεθεί (πριν ένα μήνα) ένα ακόμη αξιολάτρευτο μωρό...Τα άλμπουμ για μωρά πλέον δεν έχουν όλη την πληθώρα των ερωτήσεων που είχαν παλιότερα...γι' αυτό συνέλεξα όλες τις ερωτήσεις από τα άλμπουμ που έχω στα δικά μου παιδιά...τις έγραψα στο word...εκτύπωσα και άρχισα να παίζω κολλώντας φωτογραφίες...φτιάχνοντας φακέλους και κορνίζες που θα φιλοξενήσουν φωτογραφίες του...βάζοντας σφραγιδούλες....δαντελίτσες...και μετά η βιβλιοδεσία....Αυτό ήταν ένα μέγα λάθος...άλλη φορά θα ξέρω πως πρώτα γίνεται η βιβλιοδεσία και μετά η διακόσμηση....Το αποτέλεσμα παρόλα ταύτα με ικανοποιεί και ελπίζω να ικανοποιήσει και την μαμά-συνυφάδα μου...
Επειδή όλα τα "πρώτα" του μωρού θεωρώ πως πρέπει να φυλάγονται έκανα και ένα κουτάκι...ανακύκλωση κουτιού σεντονιών...χρησιμοποίησα και το κουμπωματάκι από κάτι παλιά πέδιλα ώστε να κλείνει γιατί παραφούσκωσε και τώρα είμαστε πλέον έτοιμοι για παράδοση!!!! 
Συγχωρέστε μου τις πολλές φωτογραφίες αλλά ήθελα να σας δείξω όσο δυνατόν περισσότερα...






























Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2015

Αυτή ήταν και είναι "Η δική μου Ελλάδα"

Κάποτε...μόλις 4 χρόνια πριν χορέψαμε όλοι μαζί ένα συρτάκι...Έκτοτε συνέχισα να χορεύω μαζί σας ...θέλοντας να σκορπάμε χαμόγελα και να μοιράζουμε αγάπη... μέχρι που κάποια στιγμή αυτό το συρτάκι σταμάτησε να έχει στα μάτια μου την οπτική που είχε αρχικά...χάθηκα μέσα στις αμφιβολίες του "γιατί" και του "πως"...χάθηκα από το σπιτάκι μου...δεν έβγαλα ποτέ όμως από την καρδιά μου την "γειτονιά"....Σας επισκεφτόμουν κρυφά...στα πεταχτά... και συνέχισα να ονειρεύομαι μαζί σας αλλά από απόσταση... 
Σήμερα όμως έχω έντονη την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας ....να σας θυμίσω... να θυμηθώ...Προφανώς θα είναι ελάχιστοι αυτοί που με θυμούνται...αυτοί που με διαβάζουν ...αλλά νοιώθω την ανάγκη να σας ξαναπαρουσιάσω την δική μου Ελλάδα... 

Μια Ελλάδα που τα παιδιά της είναι άνθρωποι…και όχι άτομα…Μια Ελλάδα που τα παιδιά της πρόσφεραν στην ανθρωπότητα… όχι στον εαυτό τους…Μια Ελλάδα…κοίτη πολιτισμού…Μια Ελλάδα που πιστεύει στα Ολυμπιακά ιδεώδη, της Ειρήνης, της Σοφίας και της Νίκης…Μια Ελλάδα ακλόνητης πίστης…Μια Ελλάδα …πάζλ νησιών…που τόσο ζηλεύουν όλοι… Μια Ελλάδα φιλόξενη ….μερακλίδικη … χαρούμενη …που πίνει τσίπουρο και χορεύει συρτάκι…!!!
Φτιάχνοντας τους χορευτές…σκέφτηκα…μην γελάσετε…το μυαλό κάνει απίστευτους συνδιασμούς…όλο αυτό…το bazaarτης Πτολεμαΐδας…η έκθεση με τα συρτάρια… είναι ένα συρτάκι…ξεκίνησε με αργές κινήσεις…στην συνέχεια ομαλότερες…και τώρα γρηγορότερες…πιο ζωηρές…Το  δικό μας συρτάκι… με οδήγησε σε άγνωστους μέχρι τώρα ωκεανούς…σκέφτηκα…και θυμήθηκα κάτι που μου έχει μείνει από παλιά…δεν θυμάμαι ποιος το είπε… Δεν μπορείς να ανακαλύψεις νέους ωκεανούς, αν δεν είσαι διατεθειμένος να χάσεις την θέα της ακτής….Όμορφα λόγια…Όμορφες πράξεις…από αγάπη για τον συνάνθρωπο….αλτρουισμός…σκέφτηκα…και το κύριο πατωματάκι του συρταριού μου…αυτό που θα φιλοξενούσε …την Βουλή και τους τσολιάδες…έδωσε την θέση του στην Πληγωμένη Ελλάδα…


Την Ελλάδα που πλήγωσαν τα παιδιά της…όταν έπαψαν να είναι αλτρουιστές και έγιναν εγωιστές… βάζοντας  το δικό τους συμφέρον μπροστά…από των συνανθρώπων τους…Την Ελλάδα που πλήγωσαν τα παιδιά της… όταν από άνθρωποι έγιναν άτομα…και σταμάτησαν να επεμβαίνουν σε όσα διαδραματίζονταν γύρω τους…έρμαια της τύχης.... Την Ελλάδα που την έκαναν να κλαίει τα ίδια της τα παιδιά….Και τα δάκρυα έγιναν θάλασσα…ωκεανός….και μέσα από την τρικυμία ξεπρόβαλλε… ένα ζευγάρι δελφινιών… Το χαρακτηριστικότερο…μετά τον Χριστό… παράδειγμα αλτρουισμού…
Ένα ζευγάρι δελφινιών…όχι ένα δελφίνι …μόνο του…ξεκομμένο από από την υπόλοιπη ομάδα θα ήταν αβοήθητο…Ένα ζευγάρι…όπου το καθένα λειτουργεί ως φύλαξη και ασπίδα του άλλου…Ένα ζευγάρι…σύμβολο της αγάπης…ως πράξης θυσίας και προσφοράς….Ένα ζευγάρι που δηλώνει την σύμπραξη….όπου δεν χωράει το εγώ αλλά το εμείς….
Η αναγέννηση του αλτρουισμού… η αναγέννηση της Ελλάδας…Χάρηκε η Ελλάδα μου…ντύθηκε πάλι την γαλανόλευκη …στολίστηκε με τα "χρυσά" της....και πήγε να διαλαλήσει τα νέα…στα μνημεία των «μεγαλύτερων»  παιδιών της…τα παιδιά του "ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ"..
Αν και έχει τις αμφιβολίες της ...για το κατά πόσο αυτό είναι εφικτό...θέλει να τους πει πως και αυτά τα «μικρότερα» …τα κακομαθημένα….θα τον βρουν τον δρόμο….αρκεί να ξαναγίνουν ΑΝΘΡΩΠΟΙ….αρκεί να ξαναγίνουν ΑΛΤΡΟΥΙΣΤΕΣ…


Χθες ένοιωσα πως ο Καραγκιόζης μου πολέμησε επιτέλους με τον όφη του μνημονίου...πάλι σε συρτάρι σας παραπέμπω...
Σήμερα δεν λέω ότι βρήκαμε τον δρόμο...ξέρω ότι γράψαμε ιστορία...αν θα γραφτεί με μελανά γράμματα ή όχι θα το δείξει η πορεία...
Ελπίζω όμως ότι θα ξεκινήσουμε να ανακαλύπτουμε νέους ωκεανούς...και θέλω να το κάνουμε μαζί αυτό...γιατί όλο αυτό το διάστημα αυτό που κράτησα είναι το " όλοι μαζί μπορούμε"....γιατί συνεχίζω να πιστεύω στον Άνθρωπο...

Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2015

Λέω ΟΧΙ γιατί... Ενιαία Κίνηση Bloggers


Έφτασε η ώρα να μιλήσει ο λαός.
Θα πρέπει με την ψήφο του να αποδείξει αν έχει αντιληφθεί 
το βάρος της ιστορικής ευθύνης, αν αγαπάει τη χώρα του, 
αν σέβεται αυτά που διδάχτηκε.
Με το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου αποφασίζω 
για τη ζωή που θέλω να ζήσω, αλλά πολύ περισσότερο, 
αποφασίζω για την Ελλάδα που θα παραδώσω στις επόμενες γενιές.

Λέω ΟΧΙ γιατί βάζω την πατρίδα μου πάνω και πέρα
από οποιαδήποτε ευρωπαϊκή συνθήκη
Λέω ΟΧΙ γιατί εδώ γεννήθηκε η Δημοκρατία και η Ελευθερία της σκέψης.
Δεν θα τις θάψω με την ψήφο μου.

Λέω ΟΧΙ γιατί η μακραίωνη Ιστορία της πατρίδας μου 
είναι γεμάτη από ΟΧΙ, αντίσταση και αγώνες. Όποτε είπε ΝΑΙ πόνεσε περισσότερο
Λέω ΟΧΙ γιατί εκατομμύρια Έλληνες πριν από μένα πότισαν με το αίμα τους αυτά τα χώματα. Δεν έχω το δικαίωμα να παραδώσω ούτε μέτρο λιγότερης Ελλάδας
Λέω ΟΧΙ γιατί αυτό θα έλεγαν και ο Μεγαλέξανδρος, ο Λεωνίδας,
ο Καραϊσκάκης, οι ήρωες της Πίνδου
Λέω ΟΧΙ γιατί το χρωστώ στην Ιστορία της πατρίδας μου.
Αυτή δεν μου χρωστάει τίποτα.

Λέω ΟΧΙ γιατί γεννήθηκα και θα πεθάνω Έλληνας. Δεν γεννήθηκα Έλληνας
για να πεθάνω Γερμανός, ή Ολλανδός, ή Φιλανδός ή ό,τι αποφασίσετε
Λέω ΟΧΙ γιατί η τιμή και η υπερηφάνεια της πατρίδας μου
και του λαού της είναι αξίες αδιαπραγμάτευτες
Λέω ΟΧΙ γιατί έμαθα να στέκομαι στα πόδια μου και να κοιτώ τον ουρανό.
Αρνούμαι να ζήσω σκλάβος.

Λέω ΟΧΙ γιατί θέλω να κοιτάω τα παιδιά μου στα μάτια και να μη ντρέπομαι
Λέω ΟΧΙ γιατί δεν σκύβω, δεν εκβιάζομαι, δεν υποτάσσομαι,
δεν υποχωρώ σε κανενός τις απειλές.
Λέω ΟΧΙ γιατί αγωνίζομαι για κάθε Ευρωπαίο πολίτη.
Θα σας ταράξω στη Δημοκρατία!
Λέω ΟΧΙ γιατί χωρίς ευρώ έζησα και θα συνεχίσω να ζω.
Χωρίς αξιοπρέπεια δεν μπορώ να ζήσω στιγμή!
Δεν είμαι δεξιός, δεν είμαι αριστερός, δεν είμαι κεντρώος.

Είμαι Έλληνας!
Ακόμη και χωρίς κανένα νόμισμα θα παραμείνω Έλληνας.
Συμμετέχω στο δημοψήφισμα
γιατί δεν φοβάμαι να αναλάβω την ευθύνη

ΨΗΦΙΖΩ ΟΧΙ
Σηκώνω την Ελλάδα στις πλάτες μου


Το παραπάνω κείμενο είναι η θέση μας για όσα συμβαίνουν γύρω μας. Δεν δημοσιεύεται για να διαμορφώσει άποψη, αλλά για να δηλώσει την δική μας άποψη, μέσα από την ενότητα και την κοινή δράση.