Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2012

Τα παιδία παίζει...φτιάχνοντας εύκολα σπιτάκια!!!

Καλησπέρα σε όλους!!!
Ευτυχώς που έχουμε την θάλασσα δίπλα μας....αλλά και πάλι  η ζέστη δεν υποφέρεται....Και τα μικρά μου επίσης....Δεν ξέρω αν τα δικά σας κοιμούνται καθόλου το μεσημέρι....τα δικά μου παρόλο που ξεθεώνονται στην θάλασσα... είναι λες και φορτώνουν μπαταρίες με το κολύμπι...!!! Προσπαθώντας να τα κρατήσω λοιπόν ήσυχα και απασχολημένα μέσα στο σπίτι...τις ώρες κοινής ησυχίας...ξεκινήσαμε να χτίζουμε ένα χωριό...Θα μου πείτε ακόμη δεν τελείωσες το κουκλόσπιτο...θες και χωριό??? Το κουκλόσπιτο απαιτεί πολλές λεπτομέρειες πλέον και δεν είμαι σε καλή φάση....ενώ εδώ τα πράγματα είναι πιο εύκολα...μιας και ο βασικός σκελετός ήταν περίπου έτοιμος....

 Ναι...κρατάω και τα κουτάκια από τις μελάνες και είμαι πολύ χαρούμενη που πλέον μου φάνηκαν χρήσιμες.... Σε αυτή στο κέντρο δεν έγινε καμία αλλαγή απλά κολλήθηκε το κουτί....Στα άλλα δύο σπιτάκια έπεσε λίγο κόψε-ράψε που καλύφθηκαν με έξτρα χαρτόνι...

Αφού βάφτηκαν όλα....άρχισε η επιχείρηση decor και περιβάλλον χώρος....Τα υλικά γνωστά...ξυλάκια από σουβλάκια...βρύα...γκλίτερ...συρματάκια...γυψογάζα...χρώματα...Το εσωτερικό από χαρτοκιβώτια χρησιμοποιήθηκε στα κεραμίδια...Μόνη διαφοροποίηση εδώ οι πέτρες που έγιναν από υπολείμματα  στεγνού πλέον πηλού και στόκο....Τελικό αποτέλεσμα μόνο σε ένα...το πιο εύκολο...τα υπόλοιπα είναι ακόμη υπό κατασκευή και στεγνώνουν...Οι φωτογραφίες ως γνωστόν χάλια αλλά ελπίζω να σας αρέσει!!! Οι μικρές πάντως ξετρελλάθηκαν...για αυτό σας το παρουσιάζω από πολλές οπτικές γωνίες...



 

Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2012

Πριονιδοπειραματισμοί...πρόοδος...βραβειάκια

Ένα υλικό που ήταν χρόνια μπρος στα μάτια μου αλλά ποτέ δεν το είχα δει... το πριονίδι!!! Ψάχνοντας να δω πως θα φτιάξω πιο αληθοφανή τούβλα για την καμινάδα του κουκλόσπιτου, βρέθηκα σε ένα site όπου είχε διάφορες δοκιμές (για "υποκατάστατο"  τούβλο) http://projectblog.bluesquash.co.uk/phdi/p1.nsf/supppages/bst2?opendocument&part=9
όπου βασικό συστατικό ήταν το πριονίδι...Μου γυάλισε λίγο το μάτι και άρχισα να ψάχνω κατασκευές με πριονίδι...οπότε βρέθηκα σε μια συνταγή...πριονιδοπηλού....http://divorcewisdom.com/?p=641
Πολλοί μπορεί να το γνωρίζατε ήδη...εγώ όχι και είπα να το δοκιμάσω....Μια βόλτα από το ξυλουργείο του κουνιάδου μου...πριονίδι άφθονο....και ξεκίνησα...Σαν πηλός γίνεται καλός...εύκολος στην χρήση....και τον συνιστώ ανεπιφύλακτα....άσχετα με το μουμιοειδές αποτέλεσμα(!!!!) που είχε η πρώτη δοκιμή μου... Οι γλυπτικές μου ικανότητες...το γεγονός ότι το πριονίδι προερχόταν από διαφορετικά ξύλα...συνέβαλαν σε αυτό το αποτέλεσμα...αλλά δεν πτοούμε... Ο χαλκάς στην μύτη είναι αισθητική επέμβαση της Φρόσως .... για να είναι μούμια πολυτελείας!!!!
Σε συνδυασμό με τις φωτογραφικές μου...ικανότητες εσείς θα το δείτε πιο χάλια από ότι είναι στην πραγματικότητα...αλλά αξίζει να το δοκιμάσετε...


Το δε κουκλόσπιτο...προχωρά με αργούς ρυθμούς...και με πολλές ατέλειες...λόγω χεριού οι διορθώσεις θα γίνουν στο τέλος...



Χρωστάω  όμως και ένα ευχαριστώ για  δύο βραβειάκια που μου έδωσε πριν καιρό η διαδικτυακή και πραγματική γειτόνισσα ...η Παρασκευή από την Πάτρα..confusedmindblog


Σε ευχαριστώ πολύ Παρασκευή μου!!!
Πρέπει λέει να σας πω και  7 πραγματάκια για μένα...
1.Επαναλαμβάνομαι το ξέρω αλλά θα ξαναπώ ότι λατρεύω την θάλασσα....την βροχή....λίμνες....ποτάμια...ΝΕΡΟ!!!
2. Θα ήθελα να είχα ζήσει στην Ιταλία την εποχή της Αναγέννησης
3. Λατρεύω το διάβασμα...ελληνική και ξένη λογοτεχνία
4. Μπήκα στην εκπαίδευση, την στιγμή που βγήκε η διατροφή -διαιτολογία από αυτή...Συνεχώς απομακρύνομαι από αυτό που έχω σπουδάσει και ...με θλίβει...Παρόλα αυτά συνεχώς αναβάλλω την δημιουργία ενός διατροφικού blog...
5. Με ευχαριστεί όμως να σκέφτομαι ότι τα δύο χρόνια που έκανα τεχνολογία στο γυμνάσιο...με έφεραν στην γειτονιά των bloggers και των κατασκευών...
6. Αγαπημένος μου προορισμός η Βουδαπέστη και ταξιδιωτικό απωθημένο το Παρίσι...
7. Τελευταία με ενοχλεί ο θόρυβος... γερνάω ίσως...τι ίσως...σίγουρα !!!
Τα βραβειάκια πρέπει να παραδοθούν σε 15 άτομα....πολλοί λείπουν διακοπές...δεν θέλω πια να κάνω και διακρίσεις...όλοι είμαστε μια οικογένεια...Όποιος θέλει ας τα πάρει λοιπόν...όλοι τα αξίζουν και από όλους θέλουμε να μάθουμε πραγματάκια-σκέψεις-αισθήματα....
Φιλάκια σε όλους!!!! Καληνύχτα!!! 

Τρίτη, 14 Αυγούστου 2012

Κουκλόσπιτο...ακόμη στην αρχή

Ένα κουκλόσπιτο που ακόμη είναι στα πολύ αρχικά στάδια....φιλοξενείται μέσα σε ένα κουτί από παπούτσια....

φενιζολένια ποτηράκια...κόπηκαν και κολλήθηκαν με ατλακόλ... πιέστηκαν εδώ και εκεί με τα εργαλεία πηλού...και περάστηκαν με στόκο...οι λεπτομέρειες στις πόρτες είναι με πηλό...θα βαφτεί..αργότερα...

 ξυλάκια...κόπηκαν σε διάφορα μεγέθη...κολληθήκαν με ξυλόκολλα...τριφτήκαν...βαφτήκαν με ακρυλικό χρώμα και μετά γυαλιστικό... Μπήκε η ταπετσαρία στους τοίχους...χαρτιά από κάτι βιβλιαράκια των κοριτσιών...που φτιάχνουν φορέματα για χάρτινες κούκλες...

 Λίγο ανορθόδοξα.... άρχισε να επιπλώνεται το ισόγειο... πριν μπούνε οι πόρτες...αλλά θα τοποθετηθούν απευθείας μαζί με κουρτίνες... Η κουζίνα είναι κουτί από bactroban αλοιφή με λεπτομέρειες από κομμάτια ξύλου και μακετόχαρτο... Έχει βαφτεί το πρώτο χέρι...ατελώς...
Η συνέχεια σε επόμενες αναρτήσεις....γιατί στο μεσοδιάστημα έχω καταπιαστεί με κάτι άλλο...που ελπίζω να είμαι σε θέση να σας παρουσιάσω σύντομα....
Φιλάκια σε όλους και καλή αυριανή.... Βοήθειά μας η Παναγία...



Σάββατο, 11 Αυγούστου 2012

Καλό ταξίδι φίλε!!!

Συγνώμη εκ των προτέρων που θα σας στενοχωρήσω με αυτή την ανάρτηση....
Ξέρω πως πρέπει κάποια στιγμή να μάθω να αποδέχομαι την ιδέα του θανάτου...μιας και είναι κάτι δεδομένο...από την στιγμή που γεννιόμαστε...η φυσική κατάληξη των πραγμάτων.... Μόνο που στα μάτια μου...μόνο η γέννηση είναι χαρά...ενώ ο θάνατος κρύβει πόνο....Πως να χαρώ με όσα λέει η θρησκεία μας....πάει να συναντήσει τον Πλάστη...εμένα όμως πότε θα με ξανασυναντήσει??? Είναι που δεν μπορώ να αποδεχτώ...όσο και αν το έχω προσπαθήσει...τον όρο κοιμητήρια... Νεκροταφεία...ναι...χώροι όπου μαζί με τα νεκρά σώματα....θάβονται όνειρα...επιθυμίες...δίψα για ζωή...
Στα μάτια μου ο Θάνατος είναι αποχωρισμός και όσο τον απεύχομαι τόσο με καταδιώκει...Δεν έχω χάσει και λίγους.... φίλους και φίλες....παππού...κουνιάδα....την πολυαγαπημένη μου  μικρότερη αδερφή...Έχω έρθει σε επαφή μαζί του....πολλές φορές...οδυνηρές στιγμές...και κάθε φορά κλαίω....δεν τους μπορώ τους αποχωρισμούς....Δυσκολεύομαι στην ιδέα ότι αγαπημένα άτομα διαγράφονται τόσο εύκολα από την ζωή μας....και όσο και να μένουν οι αναμνήσεις....δεν μπορώ να μην σκέφτομαι...ότι η ζωή συνεχίζεται...χωρίς αυτούς...Ίσως αυτό να με πονά περισσότερο...η ευκολία με την οποία ...κάποια στιγμή...άλλες φορές γρηγορότερα και άλλες αργότερα... η ζωή συνεχίζεται...
Σήμερα είπα για άλλη μια φορά "αντίο"...σε έναν φίλο....από τα χρόνια της εφηβείας ακόμη... 42 χρονών πλέον...μα αιώνια έφηβος...
Ευχήθηκα  "καλό ταξίδι Θύμιο...θα είσαι πάντα στην σκέψη μου...και θα κρατώ ζωντανές τις αναμνήσεις μας"...Εξέφρασα την ελπίδα ότι κάποτε οι ψυχές μας θα ξανασυναντηθούν...Δεν μπόρεσα όμως ούτε αυτή την φορά να μην κλάψω...Δεν μπόρεσα να μην τα βάλω μαζί του....που οδηγούσε πιωμένος και πήγε και καρφώθηκε σε εκείνη την ταμπέλα...Δεν μπόρεσα να μην δυσανασχετήσω μαζί του καθώς θυμήθηκα πως πάντα με κορόιδευε πως κάποια στιγμή κατέληξα γραδωμένη μέσα σε μια ζωή χωρίς το παλιό ελεύθερο πνεύμα και τα ρίσκα...
Κι εσύ που προκαλούσες συνεχώς την ζωή...φίλε που είσαι τώρα??? Μια μάνα...την μάνα σου... που είχε χάσει ήδη ένα παιδί...γιατί δεν την σκέφτηκες??? Την ίδια στιγμή...μετάνοιωσα...Σε κοίταξα και ζήτησα συγνώμη...πάλι σε φώναζα..."Δεν μπαίνω σε καλούπια εγώ, Άσπα!" θυμήθηκα και ήθελα πάλι να σου φωνάξω...πως το φέρετρο...στα μάτια μου...είναι κι αυτό ένα καλούπι!!! Και τότε σαν να μου ψιθύρισες πως..."κι όμως είμαι ακόμη ελεύθερος!"....
Σε λίγο θα συναντήσεις πολλούς από τους φίλους μας της εφηβείας....θα συναντήσεις την αδερφή μου...Ελπίζω πως ισχύει αυτό...και ότι ήδη είναι στο δρόμο να σε προϋπαντήσουν... Σε αφήνω σε αυτούς...Δεν άντεξα να σε συνοδεύσω στην τελευταία σου κατοικία...έφυγα μόλις τελείωσε η νεκρώσιμη ακολουθία...Συγνώμη...
Καλό ταξίδι Θύμιο...