Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2012

Επιστροφή στα μπουκάλια...

Η Θωμαή με την μικρή Κων/να έφυγαν...αλλά ο ξενώνας δεν έμεινε για πολύ άδειος...και τα 4 παιδιά έγιναν έξι στο σπίτι μιας και θα μείνουν μαζί μας για 2 μέρες ο 13χρονος Γιώργος...βαφτηστίρι μας...και η αδερφούλα του....η 10χρονη Ιωάννα...
Πολλά όσα αισιοδοξώ να τελειώσω...και να σας δείξω.... Η αλήθεια είναι ότι έχω καταπιαστεί με πρωτόγνωρα πράγματα...και τεχνικές.... πάνω στις λατρεμένες μου μινιατούρες....αλλά όλο και κάπου κολλάω....αφήνω το ένα ...παίρνω το άλλο...κοκ... Για να νοιώσω λοιπόν ότι μπορώ να κάνω κάτι ολοκληρωμένο...γρήγορα... και να πάρω λίγο τα πάνω μου....θυσίασα μια μπουκάλα από ΙΟΛΗ....και σας την παρουσιάζω...




Φιλάκια...θα τα ξαναπούμε όταν θα έχω έτοιμο ή εμφανίσιμο...κάτι από τα ημιτελή...Μέχρι τότε θα σας παρακολουθώ μόνο...!!! 

Σάββατο, 28 Ιουλίου 2012

Ένας ιππότης και το κάστρο του...

Ο μικρός πανέμορφος πρίγκηπας ...της προηγούμενης ανάρτησης....είναι πλέον σπίτι του... και ένας άλλος μικρός ιππότης ...επίσης ανηψιός...παρέλαβε σήμερα το κάστρο του...Ακόμη έχω κόσμο και δεν θα σας γράψω πολλά....αλλά ελπίζω από αύριο να τα λέμε πιο συχνά και να δω και όλα όσα έχασα....από τις δημιουργίες σας....Το κάστρο του μικρού ιππότη...επενδύθηκε η γυψογάζα με πετραδάκια και ξηρό πηλό βάφτηκε με σπρευ και χρυσό χρώμα...απέκτησε πόρτα από ξυλάκια...έναν "ιδιοκτήτη-κατακτητή"... λίγο γέρνει...του βοηθού το φταίξιμο...γι αυτό το παρέβλεψε ...και του άρεσε...Ελπίζω να αρέσει και σε σας...
Φιλιά!!!









Υ.Γ. Αυτόν τον ιππότη θα σας τον δείξω...είναι το "μουτράκι" μου...και ζήτησε μόνος του να "βγει" στο internet...

Φιλιά και από τους δύο μας!!!

Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2012

Ο ανεύθυνος γιατρός... η δημόσια υγεία...ένα μωρό...μια οικογένεια...ευτυχώς!!!

Μετά από τέσσερα δικά μου μωρά, τέσσερα ανήψια, τέσσερα επίσημα βαφτιστήρια και ένα που ναι μεν γεννήθηκε αλλά δεν το έχουμε ακόμη  βαφτίσει....ήρθε ένα μωρό που με έκανε να νοιώσω ξανά το θαύμα της γέννησης... και όχι μόνο...
Σήμερα θα σας μιλήσω για ένα πανέμορφο αγοράκι... το νέο μου ανηψάκι...από το σόι του Σταύρου... Ένα μωρό που δεν θα σας δείξω τώρα φωτογραφία του... σεβόμενη τον μπαμπά του...μα σας υπόσχομαι πως μόλις η μαμά του βάλει την πρώτη photo στο fb, θα σας το δείξω...
Ήταν ένα ραβδί από ψηλά...ένας φύλακας άγγελος...η τύχη που ήταν με το μέρος μάνας και γιου ή αυτών των δύο ερωτευμένων παιδιών που ξεκινούσαν την δική τους οικογένεια....που επέτρεψαν σε αυτό τον μικρό πρίγκηπα...σε πείσμα των αντιξοοτήτων...που δημιουργήθηκαν από την ανευθυνότητα ενός γιατρού...και τα μαύρα χάλια της δημόσιας υγείας...να γεννηθεί ζωντανός και να έχει και την μητέρα του στο πλάι !!! 
Ο ανεύθυνος γιατρός...παρέτεινε τις διακοπές του.... μη δίνοντας σημασία... στις ζωές που κρατούσε στα χέρια του...Είχε αναθέσει σε μια νοσοκόμα να συνδέσει τον καρδιοτοκογράφο στην κουρασμένη από την αναμονή και την προσμονή μητέρα....και λέω κουρασμένη γιατί ήδη είχε περάσει η προβλεπόμενη ημερομηνία τοκετού....αλλά σύμφωνα με τον γιατρό της θα άντεχε μέχρι να γυρίσει....Μόνο που δεν γύρισε και έτσι αποφάσισε μέσω της νοσοκόμας ότι μπορεί να αντέξει ακόμη 2 μέρες...Αν βέβαια σπάσουν τα νερά θα έρθω από όπου και να είμαι....Τα νερά τον περίμεναν και έσπασαν 2 μέρες μετά...Τι γίνεται όταν δεν επιστρέφει όμως ούτε τότε? Μπορείτε να ξαναέρθετε αύριο...ούτως ή άλλως ούτε διαστολή ούτε πόνοι υπάρχουν....και ο γιατρός επιστρέφει μεθαύριο...!!! 
Όπως καταλαβαίνετε δημιουργήθηκε αντίδραση....η οποία δεν θα απέφερε καρπούς αν δεν υπήρχε ένας γιατρός- άνθρωπος... που αφού συζήτησε μαζί με τους μελλοντικούς γονείς...πήρε τα ηνία στα χέρια του και διέταξε υπέρηχο....κάτι που κανείς δεν είχε σκεφτεί να γίνει.... Δεν ξέρω αν ήταν ο στεγνός από αμνιακό υγρό σάκος ή κάτι άλλο που τον έκανε να κινήσει γρήγορα τα νήματα....να βρει μια γιατρό να την αναλάβει (και ο ίδιος συμμετείχε αλλά ίσως να ήταν ειδικευόμενος...δεν ξέρω...δεν ρώτησα) και να δώσει το φως για εισαγωγή....
Η μελλοντική μητέρα πέρασε στο θάλαμο για την σχετική προετοιμασία και δεν άκουσε αρχικά ότι δεν υπήρχε αναισθησιολόγος....και ούτε ότι όλα έδειχναν καισαρική....και μάλιστα στα γρήγορα...Τι θα πει ότι δεν υπάρχει αναισθησιολόγος? Δεν υπάρχει κάποιος εύκαιρος...σκέφτεσαι...αλλά όχι...δεν υπήρχε καθόλου...εκεί...οπότε τα πράγματα θα πήγαιναν πιο αργά...Μπήκε ορός ενυδάτωσης και αντιβίωση....και εναλλάξ με τις άλλες μελλοντικές μητέρες καρδιοτοκογράφος...γιατί άλλος δεν λειτουργούσε...
Γέννησα όλα μου τα παιδιά σε ιδιωτικό μαιευτήριο αλλά πολλές γνωστές μου είχαν γεννήσει στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο σε πολύ καλές συνθήκες...οπότε περίμενα κάτι ανάλογο και από αυτό και ας μην ήταν πανεπιστημιακό...Κι όμως...όχι...
Για καλή μας τύχη ο αναισθησιολόγος-άνθρωπος ήρθε την στιγμή που έπεφταν οι καρδιακοί παλμοί μητέρας και παιδιού και προχώρησαν στην πολυπόθητη...πια...καισαρική... Ένα κλάμα μωρού και η επιβεβαίωση στον ανήσυχο πατέρα ότι η γυναίκα του είναι εξίσου καλά....έφερε δάκρυα χαράς και έκανε δύο ερωτευμένα παιδιά ...οικογένεια... 
Στην σκέψη μου πλανάται... από την Δευτέρα που έγινε το ευτυχές συμβάν...η φράση του γιατρού που κίνησε τα νήματα ..."δεν θες να ξέρεις τι θα είχε συμβεί αν είχε φύγει σήμερα από εδώ..." αλλά και οι εικόνες των ζευγαριών που  ήρθαν από Ζάκυνθο...Κεφαλλονιά...κτλ για το μηνιαίο ραντεβού και γιατρός δεν υπήρχε...
Το τι θα μπορούσε να συμβεί δεν θέλω να το σκέφτομαι αλλά η... για μια ακόμη φορά...διαπίστωση ότι δεν υπάρχει υγεία...παρά μόνο αν έχεις να πληρώσεις ... με θλίβει....

Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2012

Καλησπέρα....να σας συστηθώ....Είμαι η Ναύπακτος....!!!

Είμαι μια όμορφη  γοργόνα ή μήπως μια νεράιδα του δάσους???? Νοιώθω λίγο και από τα δύο....το ένα πόδι μου βουτάει στην θάλασσα και το άλλο πατάει σε βουνό...!!! Μόνο και μόνο από αυτό μπορείτε να καταλάβετε ότι είμαι όμορφη....πανέμορφη... Ναι, δεν έχω παράπονο....η φύση με προίκισε με πολλές ομορφιές....τις οποίες ενίσχυσαν οι θαυμαστές μου με όμορφα μνημεία....μα δυστυχώς κάποια δεν άντεξαν....τα έχασα στην πορεία της ιστορίας μου....
Κατάφερα να διατηρήσω το κάστρο μου....αν και κάποια τείχη μου δεν θα τα δεις πια....το λιμανάκι....τον πύργο των ξακουστών Μποτσαραίων...το σπίτι του Τζαβέλα...και το μουσείο Φαρμάκη ....ένα τζαμί και δίπλα του λουτρά με τούρκικα χαμάμ....ένα αρχαίο Ασκληπειίο.... 

Ας τα πάρουμε όμως με την σειρά....όπως είναι γραμμένα στο site μου....δανειζόμενη φωτογραφίες από το internet
Φτάνοντας στη Ναύπακτο μπορείτε να απολαύσετε ένα καφέ ή ένα ποτό στις καλαίσθητες καφετερίες που βρίσκονται γύρω από την πλατεία του Λιμανιού. Ο ίσκιος των δύο πελώριων πλατανιών μπορεί να σας δροσίσει, ενώ συγχρόνως θα έχετε μπροστά σας τη θέα του μικρού γραφικού βενετσιάνικου λιμανιού με τη μεγάλη ιστορία. Στο δυτικό βραχίονα του λιμανιού υπάρχουν δύο αγάλματα ηρώων που μας θυμίζουν ναυτικά συμβάντα από τη μακρόχρονη ιστορία της μικρής αυτής πόλης. 
Το πρώτο, στο πλάτωμα του λιμανιού, είναι του διάσημου Ισπανού λογοτέχνη Μιχαήλ Θερβάντες (1547-1616), ο οποίος σε ηλικία 23 χρονών πήρε μέρος στη ναυμαχία της Ναυπάκτου το 1571 μ.Χ., όπου έχασε το ένα του χέρι. Το δεύτερο, ψηλά στο προμαχώνα του λιμανιού, είναι του Γεωργίου Ανεμογιάννη (1796-1821) από τους Παξούς, ο οποίος το Μάιο του 1821 σε ναυτική επιχείρηση κατά της τουρκοκρατούμενης Ναυπάκτου επιχείρησε ανεπιτυχώς την πυρπόληση τουρκικής κορβέτας που του στοίχισε μαρτυρικό θάνατο.
Ανηφορίζοντας στα πλακόστρωτο δρομάκια βόρεια της πλατείας του Λιμανιού θα βρεθείτε μπροστά από ένα κτιριακό συγκρότημα με επιβλητική μορφή, το οποίο προκαλεί την προσοχή και το ενδιαφέρον του καθένα που το βλέπει για πρώτη φορά. 

Είναι ο "Πύργος Μπότσαρη". Το κτίριο αυτό, κτισμένο σε δύο φάσεις το 15ο και 16ο αιώνα χρησιμοποιήθηκε πολλές φορές για τη στέγαση των εκάστοτε ηγεμόνων της πόλης αυτής. Αμέσως μετά την απελευθέρωση της Ναυπάκτου, το 1829, το κτίριο αυτό ήρθε στην κατοχή του σουλιώτη στρατηγού Νότη Μπότσαρη. Σήμερα ο πύργος ανήκει στον Νότη Δημητρίου Μπότσαρη ο οποίος, αφού τον ανακαίνισε, τον ενέταξε στο συσταθέν κοινωφελές ίδρυμα με την επωνυμία "Ίδρυμα Δημητρίου και Αίγλης Μπότσαρη", όπου φιλοξενείται διαρκής έκθεση αντιγράφων από πίνακες, χάρτες και σχεδιάσματα που έχουν σχέση με τη Ναυμαχία της Ναυπάκτου (1571 μ.Χ.)
Περνώντας κάτω από την καμάρα που δημιουργείται στον πύργο Μπότσαρη φθάνετε στη "Σιδερόπορτα", τη μοναδική πύλη επικοινωνίας μεταξύ της συνοικίας του Λιμανιού και της συνοικίας του Τζαμιού.
Πρόκειται για ένα από τα πλέον επιβλητικά σημεία των οχυρώσεων της Ναυπάκτου. Αριστερά υπάρχει μια τούρκικη βρύση εντοιχισμένη στα τείχη. Απέναντι από τη βρύση ορθώνεται ένα προστατευτικό τείχος στηριγμένο στα κυρίως τείχη, το οποίο προστατεύει σαν ασπίδα την πύλη και ταυτόχρονα την κρατά αθέατη από την πλευρά της θάλασσας. Ενδιαφέρον παρουσιάζει τόσο η διακόσμηση της πύλης, όσο και ένα τμήμα της ξύλινης δίφυλλης θύρας το οποίο σώζεται μέχρι σήμερα.
Αν συνεχίσετε την περιήγησή σας θα βρεθείτε στη συνοικία του Τζαμιού με τα μικρά πέτρινα σπίτια όπου μετά την απελευθέρωση εγκαταστάθηκαν Σουλιώτες αγωνιστές οι οποίοι είχαν συμβάλει και στην απελευθέρωση της πόλης. Πάνω στον προμαχώνα του δεύτερου διαζώματος του κάστρου έχει ανεγερθεί το 1914 το Ρολόι της πόλης.
Λίγο πάνω από το Ρόλοι, στην οδό Σουλίου, βρίσκεται το αρχοντικό της οικογένειας Τζαβέλα. Είναι μία από τις λίγες σωζόμενες παλιές οικίες εντός του Φρουρίου. Έχει δύο ορόφους με πλούσιο εσωτερικό διάκοσμο. Τελευταία έγινε πλήρης ανακαίνιση του κτίσματος και προορίζεται για μουσείο της νεότερης ιστορίας της πόλης.
Στο πλάτωμα της συνοικίας του Τζαμιού, τη σημερινή πλατεία Γιάννη Βλαχογιάννη με το μεγάλο πλατάνι και την πέτρινη βρύση, σώζονται τα ερείπια τούρκικου τεμένους καθώς και συγκρότημα τούρκικων λουτρών σε σχετικά καλή κατάσταση.
Συνεχίζοντας τον ανηφορικό δρόμο μπορείτε είτε να φθάσετε στα ψηλότερα διαζώματα του κάστρου είτε να καθίσετε στα καφενεία που βρίσκονται στο τέλος της οικιστικής ζώνης για να απολαύσετε την ωραία θέα της πόλης, του Κορινθιακού κόλπου και των βουνών της βόρειας Πελοποννήσου.
Το Κάστρο της Ναυπάκτου: Οι μεγαλοπρεπείς οχυρώσεις της Ναυπάκτου που οφείλονται σε διαδοχικές κατασκευαστικές φάσεις οι οποίες κλιμακώνονται από την αρχαιότητα έως και την τουρκοκρατία, παρά τις καταστροφές και φθορές που έχουν υποστεί αποτελούν ένα από τα πιο σημαντικά και καλοδιατηρημένα παραδείγματα φρουριακής αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα.
Ποια ήταν η μορφή του κάστρου στους αρχαίους χρόνους δεν μπορούμε με ακρίβεια να ξέρουμε. Τη σημερινή μορφή την έλαβε στα χρόνια της πρώτης Βενετοκρατίας (1407-1499). Η κορυφή του λόφου περικλείεται από κυκλικό τείχος διαμέτρου 100 μέτρων. Δύο βραχίονες που ακολουθούν την κλίση του εδάφους κατεβαίνουν ο ένας ανατολικά και ο άλλος δυτικά και αφού καμφθούν πλησιάζει ο ένας τον άλλον και με δύο πύργους κλείνουν την είσοδο του λιμανιού. 


Τέσσερα εγκάρσια τείχη ενώνουν αυτούς τους δύο βραχίονες, σχηματίζοντας από την κορυφή έως τη θάλασσα πέντε αμυντικές ζώνες ή διαζώματα τα οποία μειώνονται σε έκταση όσο πλησιάζουν την κορυφή και το καθένα είναι ένα ανεξάρτητο φρούριο.
Συνέχεια του λιμανιού είναι το Στενοπάζαρο, η παλιά αγορά της πόλης, δίπλα από το λιμάνι, όπου παλαιότερα υπήρχαν παραδοσιακά ταβερνεία...ενώ σήμερα είναι αναπόσπαστο κομμάτι της νυχτερινής ζωής της πόλης..
Στο τέλος του Στενοπάζαρου βρίσκεται ο μητροπολιτικός ναός του Αγίου Δημητρίου και λίγο πιο πέρα το Δημαρχείο. Απέναντι ακριβώς είναι το αρχοντικό του λογοτέχνη Γεωργίου Αθανασιάδη-Νόβα με εντυπωσιακούς ανθόκηπους.

Λίγο πιο πάνω από το Δημαρχείο βρίσκεται το Διοικητήριο, όπου στεγάζονται οι οικονομικές υπηρεσίες της πόλης. Δίπλα από το Διοικητήριο βρίσκεται η Παπαχαραλάμπειος Βιβλιοθήκη και το Ειρηνοδικείο Ναυπάκτου. Η Βιβλιοθήκη στεγάζεται σ' ένα νεοκλασικό κτίριο, που κτίσθηκε το 1955 από τον ευεργέτη της πόλης Δημήτριο Παπαχαραλάμπους. Είναι μία από τις καλύτερα οργανωμένες Δημόσιες βιβλιοθήκες της χώρας .
Στην πλατεία Δήμου Φαρμάκη, στο κέντρο της πόλης, θα βρείτε παραδοσιακά καφενεία και εστιατόρια. Δίπλα από την πλατεία βρίσκεται ένα αξιόλογο ιδιωτικό μουσείο, το "Μουσείο κειμηλίων 1821-Φαρμάκη" με πολύτιμα εκθέματα του απελευθερωτικού αγώνα της οικογένειας Φαρμάκη.
Πιο πάνω, σε ανασκαφή οικοπέδου στη συνοικία Εβραιόλακα βρέθηκαν τα ερείπια μιας σπουδαίας παλαιοχριστιανικής βασιλικής εκκλησίας. Οι μεγάλες διαστάσεις του μνημείου οδήγησαν τους αρχαιολόγους να πιστεύουν ότι πρόκειται για το μητροπολιτικό ναό της Θεοτόκου, στον οποίο αναφέρεται και ο λόγιος μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιωάννης Απόκαυκος (1204-1232 μ. Χ.).
Εάν η άποψη αυτή είναι ορθή, τότε σύμφωνα με τα δεδομένα των ανασκαφών στο χώρο αυτό, ο ναός ήταν κτίσμα του 5ου αιώνα, πεντάκλιτος με εγκάρσιο, πιθανότατα, κλίτος και μάλλον καταστράφηκε από σεισμό.
Ανατολικά και δυτικά της πόλης υπάρχουν δύο παραλίες όπου μπορείτε να χαρείτε το μπάνιο σας. Η όμορφη παραλία στη συνοικία της Ψανής μήκους ενός χιλιομέτρου, με τα μεγάλα πλατάνια, τα πολυτελή καταστήματα και την όμορφη δημοτική πλαζ έχει τιμηθεί επανειλημμένα από την Ε.Ε. με "γαλάζιες σημαίες", για την καθαρή της ακτή. Τους θερινούς μήνες κατακλύζεται κυριολεκτικά από παραθεριστές που την ημέρα χαίρονται τη θάλασσα και το βράδυ απολαμβάνουν το δροσερό περίπατό τους στον παραλιακό δρόμο.

Στην παραλία της περιοχή του Γριμπόβου, με τα πελώρια αιωνόβια πλατάνια, που ο ίσκιος και η δροσιά τους μένουν νοσταλγικά αξέχαστα σε κάθε επισκέπτη βρίσκονται σύγχρονα ξενοδοχεία, καφενεία και εστιατόρια που προσελκύουν χιλιάδες τουρίστες τους καλοκαιρινούς κυρίως μήνες.
Στο μικρό λοφίσκο που δημιουργείται απέναντι από την πλατεία Κεφαλοβρύσου πέτρινα σκαλοπάτια οδηγούν σε μικρό πλάτωμα, όπου υπάρχουν δυσανάγνωστες αρχαίες ελληνικές επιγραφές πάνω στο βράχο. Στο σημείο αυτό πιστεύεται ότι βρισκόταν το ιερό του Ασκληπιού, ερειπωμένο ήδη από τα χρόνια της αρχαιότητας, όταν πέρασε ο Παυσανίας από τη Ναύπακτο. Λίγο ανατολικότερα, στην κορυφή του πευκόφυτου λόφου βρίσκεται ο όμορφος πέτρινος ναός του Αγίου Γεωργίου.




Αυτά γράφουν για μένα....αλλά δεν είναι μόνο αυτά...







.είναι η Ναυμαχία(7/10/1571) που με κάνει να νοιώθω περήφανη....που αποτέλεσα τέτοιο σημαντικό μέρος της ιστορίας....Με την ευκαιρία....θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσους έρχεστε στην ετήσια αναπαράσταση....ενώ όσοι δεν έρχεστε δείτε τι χάνατε.....τώρα με την κρίση δεν ξέρω αν θα ξαναδώ τέτοια φαντασμογορικά σόου...








Είναι το καρναβάλι .....










Είναι οι χορωδίες ...και οι εκδηλώσεις...θρησκευτικές ....παραδοσιακές



Οι δραστηριότητες....




 Τα υπόλοιπα θα σας αφήσω να τα δείτε μέσα από το τραγουδάκι μου....δεν θα είχα εγώ τραγούδι???? έχω και είναι και πολύ καλοκαιρινό...Δεν το τραγουδάει βέβαια ο Μητροπάνος....αν και πολύ με αγαπούσε...το ξέρατε ότι ήμουν ο αγαπημένος του προορισμός άσχετα αν χώρισε με την πρώτη του γυναίκα...που ήταν από εδώ...Αν δεν με πιστεύετε έχω και ντοκουμέντο...


Τώρα που θα ανέβηκα ακόμη περισσότερο στην υπόληψή σας πάμε για το τραγουδάκι....αφού ευχαριστήσω την  αγαπημένη  Μαρία...από το scrapmaria.blogspot.gr....που μας κάλεσε σε αυτή την όμορφη πρόκληση....κι ας την λέει διαγωνισμό....Δεν συναγωνίζονται οι ομορφιές του τόπου μας....κάθε μέρος έχει την δική του ομορφιά.....Φιλιά!!!




Κυριακή, 15 Ιουλίου 2012

Μία φιλενάδα από τα παλιά...

Πάει καιρός...που δύο φίλες της γειτονιάς...μιλάω φυσικά για τις Sofan  μας έχουν καλέσει να λάβουμε μέρος σε ένα διαγωνισμό...Τρεις εκδοχές....καθεμία με την δική της γλύκα...

κάτι καραμελένιο?
κάτι σχετικό με την Candy Candy?
κάτι που θα μας ταξιδέψει?
Δεν θα μπορούσα να μην συμμετάσχω....μιας και η δεύτερη εκδοχή είναι η αγαπημένη μου φίλη από τα παλιά...η Candy!!! Θα μου πείτε τότε γιατί άργησες τόσο και έρχεσαι στο παρά πέντε....αλλά με έφαγε το καλοκαίρι....πολλή ζέστη για να μένεις σπίτι....!!! Αρχικά σκέφτηκα να συμμετάσχω με κάτι παλιά σκίτσα από μια περίοδο καντιντίασης.... αλλά θεώρησα ότι η Candy θα μου πείσμωνε που δεν ασχολήθηκα ιδιαίτερα μαζί της.... και έτσι μετά την χθεσινή υπενθύμιση των κοριτσιών...πήρα μια παλιά θήκη από κασέτα video....την έντυσα με ένα ασημί-μαύρο καλσόν και δημιούργησα μια ακόμη μπιζουτιέρα-καδράκι....
Δεν μπόρεσα όμως να την αφήσω μόνη της...η φιλεναδίτσα μου και πολύ περισσότερο εγώ (χαχα)....ήθελε(α) και το έτερον της ήμισυ.... τον επίσης αγαπημένο μου των παιδικών χρόνων...τον Terry...
Απολαύστε τους σε έναν χορό...από τους λίγους που πρόλαβαν να ζήσουν....μιας και όλα πάντα ήταν εναντίον τους....



 Όσοι δεν είστε ήδη ερωτευμένοι...εύχομαι ο έρωτας να χτυπήσει την πόρτα σας....αυτό το καλοκαίρι....Ζήστε...χαρείτε....αγαπήστε!!!
Φιλάκια!!!

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2012

Το σπίτι του ...ήλιου..

Τόσα όμορφα σπιτάκια...είδα στην γειτονιά...που δεν το κρύβω...ζήλεψα η γυναίκα... Πολλές οι bloggoφίλες που έχουν δώσει οδηγίες ανά καιρούς...οπότε το τόλμησα...Πήρα ένα κουτί από γάλα....στην πορεία και μια φιάλη από γκαζάκι...και ξεκίνησα...Πολύ η αναμονή και εγώ ανυπόμονη...οπότε αρχικά θεώρησα ότι θα μείνει ατελείωτο...έτσι έκανα την δέσμευση στην προηγούμενη ανάρτηση...


Στο όλο εγχείρημα είχα 3 βοηθούς...τις δύο μικρές μου και τον 5χρονο  ανηψιό μου....που ανέλαβαν να φτιάξουν τα πορτοπαράθυρα... Τα κολλήσαμε...και άρχισε η επιχείρηση χρωματισμός... όπου υπήρχε διχασμός απόψεων... οπότε μπήκε λίγο απ' όλα.... για να μην μείνει κανείς δυσαρεστημένος...
"Θεία Ασπασία...αυτός είναι ο καπνός????" ρώτησε ο Δημητράκης ....δείχνοντας το σύρμα που κολλούσα..."Σε αυτό θα βάλουμε μια καρδούλα...για να έχουμε το σπιτάκι της αγάπης..." η απάντηση που έκανε τα χειλάκια του να σουφρώσουν..."Μα εγώ δεν έχω δει σε κανένα σπίτι να έχει στην καμινάδα μια καρδιά...Αν βάζαμε τον Αι- Βασίλη???" Μου έβαλε δύσκολα ο μικρός...ακολούθησε ο spiderman κρεμαστός...ένας κλέφτης...ο peter-pan και τελικά...."ουφ βάλε έναν ήλιο τουλάχιστον...να είναι το σπίτι του ήλιου!!!" και έτσι το σπιτάκι μας πλέον κοσμούσε ένας κακοσχηματισμένος ήλιος σιλικόνης....






Έχει τις ατέλειες του..αλλά είναι το πρώτο δικό μου (μας) σπιτάκι...και μου χάρισε έναν ακόμη πιστό βοηθό....που θα δυσκολευτώ να τον πείσω ότι η φιάλη του γκαζιού θα γίνει νερόμυλος και όχι κάστρο...!!!
Φιλάκια σε όλους!!! Να περνάτε όμορφα!!!

Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2012

Μινιατούρες με πηλό...

Σπιτάκια περιμένετε αλλά εγώ θα σας δείξω επιπλάκια...Τα σπιτάκια πάντως είναι σε καλό δρόμο....χρονοβόρα διαδικασία...για μένα την ανυπόμονη....
Με μια σύριγγα...λίγο πηλό...χαρτί περιτυλίγματος...λίγο νήμα και ξύλινες χάντρες το παρακάτω σετάκι...πιο μικρό από αυτά που φτιάχνω συνήθως...Δύο σκαμπουδάκια για το μπάρ της κουζίνας... που δεν έγινε ακόμη... και έπεται συνέχεια...




Να περνάτε όμορφα!!!! Να χαμογελάτε!!! Φιλάκια!!!