Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012

Ο ύμνος της αγάπης σε ένα συρτάρι....

Αναμφίβολα όλοι έχετε γράψει σε λεύκωμα ως μαθητές...Πάντα στεκόμουν περισσότερη ώρα, χωρίς να θέλω να γράψω ένα από τα συνηθισμένα στιχάκια που κυκλοφορούσαν, στην ερώτηση "Τί είναι αγάπη?" Με προβλημάτισε πολλές φορές στην πορεία...Υπάρχει αγάπη? Τι είναι η αγάπη? Μετριέται η αγάπη? και πλήθος άλλα ερωτήματα περί της αγάπης πολιορκούσαν το μυαλό μου ως έφηβη...αν και πάντα θυμόμουν κάτι που με είχε εντυπωσιάσει από μικρή..."Η αγάπη είναι κάτι δυναμικό και όχι παθητικό"... λόγια του Απ. Παύλου που τα είχα γενικεύσει για όλα όσα αγαπούσα....Τον ύμνο του για την αγάπη δεν μπορώ να πω ότι τον είχα καταλάβει ως έφηβη, σε όλα τα σημεία...μου άρεσε όμως που της έδινε τόσο μεγάλη αξία ..."Ώστε τώρα μας απομένουν τρία πράγματα: η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη.Πιό μεγάλη όμως από αυτά είναι η ΑΓΑΠΗ"...  
Όταν γνώρισα τον άνδρα μου χάρηκα γιατί νόμιζα ότι συνάντησα την αγάπη!!! Μα αγαπούσα και πριν...τον Θεό , την οικογένειά μου, τους φίλους μου και τόσα άλλα άψυχα και έμψυχα... Έκανα έτσι τον διαχωρισμό του έρωτα και της αγάπης..." Η αγάπη είναι ανευ όρων. Ο έρωτας είναι απαιτητικός, ανικανοποίητος, στην αγάπη όμως και το ελάχιστο εισπράττεται ως μεγάλο δώρο. Στον έρωτα είναι συνηθισμένη η γεύση του κενού, της έλλειψης. Η αγάπη γεμίζει και νοιώθει πλήρης και μόνο από τον εαυτό της, επειδή "εγώ αγαπώ"... Η αγάπη είναι θυσία...θυσιάζεσαι χωρίς να το αισθάνεσαι ως θυσία. Ο έρωτας όμως επιδιώκει την θυσία του άλλου...." γράφει η Βαμβουνάκη... Ο έρωτας φεύγει η αγάπη μένει...Η αληθινή αγάπη...αυτή που μέσα στην ψυχή ενός ανθρώπου είναι σαν ένα δέντρο που σιγά – σιγά μεγαλώνει, και σκεπάζει όλο και περισσότερους ανθρώπους κάτω από την  σκιά του και δεν μας ζητά τίποτα, παρά μόνο να την καλλιεργούμε και να την προστατεύσουμε από όλες τις δοκιμασίες της ζωής που θα μπορούσαν να την ξεριζώσουν από την καρδιά μας... Απέκτησε νόημα ο ύμνος του Απ. Παύλου...Η αληθινή αγάπη είναι το θείο δώρο του Θεού στον άνθρωπο...και  αυτή η αγάπη είναι που τον βοηθά να αντέξει τα καλά και τα άσχημα που θα συναντήσει στο χορό της ζωής...
Τώρα όλοι θα αναρωτιέστε τι σχέση έχει αυτό το συρτάρι με αυτή την φιλολογία....Αλλά πάντα όταν σκεφτόμουν αγάπη το μυαλό έτρεχε σε φεγγαρόφωτο, χορό, λουλούδια και καρδούλες....Μπορεί να τα έχω ξεκαθαρίσει μέσα μου αλλά όλα αυτά συνεχίζουν να με γοητεύουν...
Ελπίζω να σας αρέσει...εγώ το ευχαριστήθηκα λόγω του θέματος αλλά και επειδή  είναι η πρώτη φορά που δοκιμάζω να φτιάξω ανθρωπάκια με σύρμα και αλουμινόχαρτο...αλλά και τις καρδούλες σιλικόνης της Κατερίνας...Φιλάκια....


ΠΡΟΩΘΗΣΗ-ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ (ΑΠΟ ΡΟΔΟΥΛΑ)
 Λόγω της σφοδρής κακοκαιρίας και των χαμηλών θερμοκρασιών που θα πλήττουν τη χώρα μας τις επόμενες ημέρες, το Ίδρυμα Αστέγων (ΚΥ.Α.ΔΑ) θα δέχεται κλήσεις επι 24ώρου βάσεως μέχρι την Τετάρτη 01/02 για να καλύψει έκτακτα περιστατικά των άστεγων συνανθρώπων μας.
Τα τηλέφωνα στα οποία μπορείτε να καλείτε είναι 210-5246515 και 210-5246516.
Επιπλέον, όποιος απο εσάς θέλει να προσφέρει ζεστά ρούχα και κουβέρτες, μπορεί να τα παραδώσει στο Ίδρυμα Αστέγων (ΚΥ.Α.Δ.Α), στην διεύθυνση Πειραιώς 35 απο τις 09.00 το πρωί εως τις 18.00 το απόγευμα.
Παρακαλώ πολύ κοινοποιήστε το όσοι περισσότεροι μπορείτε.



Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2012

Είναι αλήθεια...πετάνε συρτάρια!!!

Φίλες μου γλυκειές  μου φίλες, εκεί που νόμιζα πως εγώ και τα συρτάρια τελειώσαμε, πηγαίνοντας προ λίγου να πετάξω τα σκουπίδια....σκόνταψα πάνω σε ένα κομοδίνο...με τρία συρτάρια...!!! Ρένα, Ρένα ο Θεός είναι στο πλάι σου...Θα πραγματοποιηθεί η πρό(σ)κληση...Συρτάρι πεταμένο...για να μην πω κομοδίνο...εγώ δεν ξαναείδα ποτέ στην γειτονιά μου...Άντε τώρα να δω τι θα τα κάνω...σκέψεις πολλές ...στην υλοποίηση να δω...έχει και κάτι μεταλλικά στοιχεία..Άντε λοιπόν καληνύχτα και καλό Σαββατοκύριακο...Δευτέρα δεν έχει σχολείο οπότε θα είναι το 3ημερο του συρταριού!!!Αχ και πρέπει να χαρώ και τον αδερφούλη μου που έφτασε σήμερα από την ...Κίνα..ο καπετάνιος της οικογένειας...ένας λόγος παραπάνω που αγαπάω την θάλασσα..δεν θέλω να μου πεισμώσει...θέλω να τον προσέχει κι αυτή μαζί με τον Ύψιστο!!!  Τέλος πάντων είπα καληνύχτα και ακόμα είμαι εδώ...Εμπρός εσείς για νάνι και εγώ να βγάλω σχέδια!!! Πρώτα όμως θαυμάστε το κομοδινάκι που θα μπορούσε να.... ανακαινιστεί...αν δεν υπήρχε ένας σκοπός! Μη φοβάσαι Ρένα...Για την πρόκληση πάνε...Φιλιά!!!

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2012

Κρύο...τζάκι.. δειλές απόπειρες ζωγραφικής...αντιγραφές με αγάπη...

Κρυώνετε? Εγώ πολύ...Στο σχολείο καλοριφέρ καπούτ...λιτότητα...!!! Μαθητές και καθηγητές δεν τολμάμε να βγάλουμε μπουφάν... Σπίτι κοντεύω να μπω μέσα στο τζάκι...Το δε καλοριφέρ στις κρεβατοκάμαρες δουλεύει υπερωρίες...ευτυχώς θύματα ιώσεων δεν υπάρχουν ... αν και κυκλοφορεί μια λαρυγγίτιδα ιογενή που ελπίζω να μας προσπεράσει....Από τους τίτλους είδα ότι δημιουργήσατε πολλά που έχασα...Θα τρέξω ευθύς μετά να σας επισκεφτώ...!!! Δεν είναι όμως το κρύο που με κράτησε μακριά σας....Πρώτα όμως θα σας δείξω τις δειλές απόπειρες δύο αυτοδίδακτων αρχάριων... με το α κεφαλαίο!!!! Ο Δημήτρης μου, το μικρότερο αντράκι μου έχει ένα πάθος με την ζωγραφική....
Δυνατότητες να παρακολουθήσει μαθήματα δεν υπάρχουν καθότι ωραία η Ναύπακτος αλλά χωρίς επιλογές για δραστηριότητες...Ο δήμος δεν κάνει τίποτα από τα ωραία προγράμματα που βλέπω ότι παρακολουθείτε στους δήμους σας....Μια σχολή που υπάρχει δεν βολεύει το πρόγραμμα με τις ξένες γλώσσες, οπότε δουλεύει και εδώ youtube...Δεν μπορώ να πω ότι μου φάνηκε και πολύ χρήσιμο...πήραμε πάντως καμβάδες ...καθίσαμε μπροστά στο τζάκι και το παίξαμε ζωγράφοι...Περάσαμε ωραία...γελάσαμε...κάναμε χάλια τα χαλιά...πολύ μουντό το αποτέλεσμα αλλά ταιριάζουν με τον καιρό....!!! Τέλος πάντων κάτι φτιάξαμε...Έργα τέχνης όχι...αλλά τα κρεμάσαμε στον τοίχο....θα τα αντικαταστήσουμε όταν γίνουμε καλύτεροι...Ευτυχώς που έχουμε αυτό το καθιστικό στην πυλωτή και δεν θα τα δει πολύς κόσμος...οι οικείοι ξέρουν ότι έχω ψωνιστεί και θα το θεωρήσουν μια ακόμη απόπειρα...το παιδί την γλιτώνει...
Σας τα παρουσιάζω γιατί εσάς δεν σας ντρέπομαι...είστε δικοί μου άνθρωποι...




Την τελευταία απόπειρα θα την δώσω αύριο στην φίλη μου Ρίτα...από το Μαργαρίτα που γιόρταζε σήμερα.... Την μπαλαρίνα εννοείται ότι δεν την ζωγράφισα....όπως εννοείται ότι αυτό το δώρο δεν είναι το μοναδικό της!!!

Παράλληλα εν έκανα όμως μόνο αυτά...Αντέγραψα και λίγο...Πρώτα απ' όλα την πρόταση της Μαίρης με τα ανακυκλωμένα διακοσμητικά... Είναι οι δύο πλευρές του ίδιου διακοσμητικού...είπα να μην το ξαναφτιάχνω για τα Χριστούγεννα...Ωραίο βγήκε...αυτή την στιγμή διακοσμεί το τζάκι μας ... η ασημί πλευρά του... ξεκίνησα και τις μολυβοπινελοθήκες σου Μαιρούλα μου αλλά την άφησα χωρίς διακόσμηση για την ώρα ...Μετά ασχολήθηκα λίγο με πλέξιμο .... είναι απόλαυση δίπλα στο τζάκι... Δεν ξέρω αν θα το καταφέρω αλλά έχω ξεκινήσει ένα πλεκτό...φορεματάκι για την μικρή μου... έχω ένα θέμα με τα του εμπορίου...το νούμερο 4 πολύ κοντό...το νούμερο 5 σχετικά μακρύ αλλά πολύ φαρδύ....  Έκανα μια απόπειρα και με τα κουταλάκια της Μαρίας...καμμία σχέση με τα δικά της... λιτό-λίγο στο πνεύμα των αποκριών γιατί για μασκούλα ξεκίνησε...ιδέα της φίλης μου της Κων/νας αλλά δεν το έχω...Το φόρεσα και όλοι ξετρελλάθηκαν...όταν έμαθαν ότι είναι κουτάλι...έπεσαν ξεροί...περιττό να σας πω ότι όλες οι καθηγήτριες χαλάνε κουταλάκια...δίνοντάς σου τα συγχαρητήριά τους Μαράκι μου για την φαντασία σου....Μαρία ακούς??? Η επόμενη πρόκληση θα έχει κουτάλια και μετά οι άνδρες θα πάρουν μαχαίρια....


Αυτά τα ολίγα...Καλό σας βράδυ!!! Αααα άρχισα και ψάχνομαι για scrapbooking....digital όμως....για αρχή μου φαίνεται πιο εύκολο....Πολλές αγκαλιές....Πάω για τα σπιτάκια σας!!!!!

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2012

Ένα βραβείο και όσα αγαπώ....

Η καλή μου ποδηλάτισσα μου έστειλε ένα βραβειάκι πριν λίγες μέρες αλλά εγώ το τελευταίο διάστημα δεν σας έκανα πολλές επισκέψεις και ευτυχώς που μου έδωσε υπενθύμιση....
 


Ευχαριστώ Βίκυ μου και συγνώμη για την αργοπορημένη απόκριση αλλά μου έπεσαν όλα τα διαγωνίσματα μαζεμένα οπότε είχα πολλά γραπτά για διόρθωση... έπρεπε να συμπληρωθούν και οι καταστάσεις βαθμολογίας...Με δυσκολεύεις λίγο γιατί αγαπώ πολλά πράγματα...και πάνω από όλα την οικογένειά μου...Θα προσπαθήσω να συγχωνεύσω κάποια από αυτά....
Λοιπόν αγαπώ
1) Την θάλασσα και την βροχή....τώρα θα μου πείτε πως συνδέονται αυτά τα δύο αλλά χωρίς θάλασσα δεν μπορώ να ζήσω....θέλω να την βλέπω και ας μην είναι καιρός για κολύμπι...Και η βροχή είναι κι αυτή νερό!!! Μου αρέσει να την ακούω, να την βλέπω να κυλά στο τζάμι, να την νοιώθω στο σώμα μου και με τρελλαίνει η μυρωδιά της γης μετά την βροχή...
2) Την επαφή με κόσμο και όλα όσα αυτό συνεπάγεται (εδώ πάει και το blogging)....Δεν θα μπορούσα να ζήσω σε ένα ερημονήσι που δεν θα μου επέτρεπε επικοινωνία με άλλους, ακόμη και αν είχα όλη την οικογένειά μου...
3) Τα ταξίδια και το διάβασμα.... επειδή και τα δύο σου ανοίγουν ένα παράθυρο στην γνώση και την ....αλλαγή παραστάσεων!!!
Αυτά, αν και θα μπορούσα να πω πολλά ακόμη....Πρέπει να το δώσω αν κατάλαβα καλά σε 3 ακόμη, οπότε αν δεν με έχει προλάβει άλλος, παραδίδω την σκυτάλη στις:
1)  vailie  http://vailie-in-escapeland.blogspot.com/
2) Δήμητρα  http://happylittledots.blogspot.com/
3) Μαρία  http://gunaikeies-upotheseis.blogspot.com/
Σας φιλώ...Αύριο ξεκινάει μια νέα εβδομάδα....Καλή εβδομάδα, λοιπόν  να έχουμε!!!Φιλιά!!!

Ο Καραγκιόζης και ο όφις του ... Μνημονίου

Μόλις γύρισα από επίσκεψη αλλά ήθελα να σας παρουσιάσω το δικό μου Καραγκιόζη....που επιμένω ότι υστερεί κατά πολύ με της γλυκειάς μου ποδηλάτισσας...αλλά έχει την δική του ιστορία....βγαλμένη μέσα από όσα βλέπουμε σε φίλους, γνωστούς και άγνωστους....Τι κι αν δεν έφτασε στην πόρτα μας?Αφού ήρθε στην γειτονιά είναι ζήτημα χρόνου να χτυπήσει και το δικό μας σπιτικό...Αυτό το κακόγουστο θέατρο που όπως πολύ σωστά το περιγράφει η Βίκυ παίζεται στις πλάτες όλων μας... Όλοι κρύβουμε ένα Καραγκιόζη μέσα μας....
Ένα κακομοίρη Καραγκιόζη που κατάφερε με σκληρή δουλειά να φτιάξει ένα σπιτάκι να βάλει το κεφάλι του από κάτω....να μην πληρώνει ενοίκιο....Κατάφερε να έχει κάποιες ανέσεις για τα παιδιά του....απέκτησε και ένα καλό αμάξι....Προγραμμάτιζε για το μέλλον της οικογένειάς του ... με τα δεδομένα που είχε έκανε όνειρα...ναι κάποιες φορές έφτανε στην υπερκατανάλωση....μα ζούσε σε μια υπερκαταναλωτική κοινωνία χάνοντας την ουσία της ζωής και  δεν έφτανε το μυαλουδάκι του να σκεφτεί το μέγεθος της φούσκας που περίβαλλε την ζωή του και ότι κάποια μέρα αυτή θα έσκαγε...Μέχρι που έκανε την εμφάνισή του ένα τεράστιο φίδι...το μνημόνιο...και άρχισε να κλονίζει την σταθερότητα της ζωής του...Φόροι, χαράτσια, μειώσεις έβγαιναν από την πύρινη γλώσσα του και κατέστρεφαν ότι είχε κατακτήσει...Ένοιωσε ανήμπορος αρχικά....Μια μέρα αποφάσισε να πολεμήσει αυτό τον νέο εχθρό...βγήκε από μέσα του το αρχαίο ελληνικό πνεύμα...του αγωνιστή για μια καλύτερη ζωή για τις επόμενες γενιές...Και ναι τον νίκησε τον όφη...μέσα από την εξυπνάδά του, την δημιουργικότητά του και την φαντασία του ...κατάφερε να σταθεί πάλι ζωντανός και αισιόδοξος.....
Πιστεύω ότι πράγματι θα τα καταφέρουμε παρόλο που με μεγάλη ντροπή παρακολουθούσα εως πρότινος...τώρα τους απαξιώνω...όλους όσους μας κυβερνούν να ξεχνούν ότι είναι Έλληνες και να πουλάνε την Ελλάδα...Πιστεύω και θέλω μια Ελλάδα που θα κρατήσει τα παιδιά μας εδώ... Μια Ελλάδα δυνατή...
Αν όλοι εμεις εδώ...άγνωστοι μεταξύ μας μπορούμε και ενωνόμαστε για την πραγματοποίηση της πρόσκλησης της Ρένας....γιατί να μην μπορούμε να πραγματοποιήσουμε την ιδέα μιας δυνατής Ελλάδας? Αν το μυαλό μας κατεβάζει τόσες ιδέες που γίνονται δημιουργίες γιατί να δεχόμαστε να μας λένε μη παραγωγικούς? Δεν ξέρω για σας αλλά εγώ παίρνω δύναμη όταν καταφέρνω να φτιάξω κάτι....παρόλες τις ατέλειες.... γιατί μου επιβεβαιώνει ότι μπορώ να πετύχω... σε ένα μεγάλο βαθμό...ότι βάλω στο μυαλό μου και αυτό με κάνει αισιόδοξη....ΘΕΛΩ=ΜΠΟΡΩ....Μακάρι να το εφάρμοζαν και οι 300 που πειραματίζονται με τις αντοχές μας...Τους το αφιερώνω!!!





Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2012

Μια κούκλα....μέσα από ανακύκλωση....

Κούκλες δεν μπορώ να πω...είχα σαν παιδί! Όχι τόσες όσες έχουν οι κόρες μου...αλλά είχα και μάλιστα τις κούκλες της εποχής μου τις βρίσκω πιο όμορφες από αυτές...Ίσως επειδή δεν είχαν αυτό το κοκαλιάρικο πρότυπο...τις έπιανες ρε παιδί μου και ένοιωθες ότι κρατούσες κάτι....άντε να παίξεις τώρα μαμά και παιδί με τις κούκλες της εποχής...Θα μου πείτε γι'αυτό έχουν βγάλει τα μωράκια....Δεν ξέρω...εγώ συνεχίζω να τις βλέπω σαν μια πασαρέλα στο σπίτι....
Μαζεύοντας σήμερα μπουκάλες για την ανακύκλωση, το μπουκάλι της πορτοκαλάδας έκανε ένα κλικ μέσα μου...θυμήθηκα μια παλιά μου κούκλα....Έβγαλα τις γάζες μου, ένα πουγκάκι από μπουμπουνιέρα, έκοψα και λίγα μαλλάκια από ένα μουντζουρωμένο πρώην μωρό....μου έλειπε το σάλι...Έστιψα το μυαλό μου...δεν ήθελα να βάλω τούλι....θυμήθηκα κάτι πλεκτά σεμενάκια του εμπορίου...ποτέ δεν τα έβαλα....θα μπορούσα να τα είχα χρησιμοποιήσει και στο κουκλόσπιτο..τσάμπα η ώρα για πλέξιμο...Τέλος πάντων...Το έβαλα και αυτό στην άκρη μαζί με μια μπαλίτσα φενιζόλ...Πήρα το πιστολάκι μου με την σιλικόνη...Λίγο ύφασμα κόκκινο για τα χείλη...δύο ματάκια και έτοιμη μια κουκλίτσα...Η δική μου βέβαια κρατούσε μια ομπρέλα...δεν προλαβαίνω... πρέπει να πάω για μάθημα....ούτε το πρόσωπο έβαψα...ήθελα όμως να την δείτε...Δεν κάνει για το παιχνίδι μαμά-παιδί αλλά κάπου θα βρει μια θέση στο παιδικό δωμάτιο....




Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2012

Μια πριγκίπισσα έλαβε δωράκια....από την Μαρία

Σήμερα το μεσημέρι γύρισα από το σχολείο με ένα φάκελο....τον παρέδωσα στο Φροσάκι μου...με κοίταξε απορημένη.... το Αλεξανδράκι μου ως πιο ανυπόμονη προσπάθησε να τον ανοίξει αλλά το Φροσί τον άρπαξε και έφυγε....Γύρισε σε λίγο με μια πανέμορφη κορνίζα καδράκι και μια παιχνιδιάρα πεταλούδα...έδωσε την πεταλούδα στην μικρή....για να μην ζηλεύεις αλλά να θυμάσαι ότι είναι δική μου.... Μαμά είναι αυτό που κερδίσαμε?  Κάτι γράφει... Όχι καρδιά μου, είναι από μια κυρία...για σένα... Πως την λένε? Έίναι φίλη σου?... Την λένε Μαρία και θα ήθελα να είναι φίλη μου....τη νοιώθω φίλη.....Θα μου διαβάσεις τι λέει εδώ?... Νομίζω ότι έμαθες να διαβάζεις...άρχισε να διαβάζει....Ο Θεός μαζί σου....τα αγγελάκια είναι η θεία Φρόσω και η θεία Σοφία? ... Θα μπορούσε να είναι καρδιά μου....Θα βάλεις φωτογραφία μου? Αύριο, κοπέλα μου.....Πήρε τον θησαυρό της και πήγε να τον βάλει πάλι στον φάκελο και τότε είδε κάτι ακόμη....Μαμά ένα ζωγραφισμένο γράμμα....Είναι κάρτα, καρδιά μου....την άνοιξα και συγκινιμένη της την διάβασα....Είναι πολύ καλή αυτή η κυρία. Θα την πάρουμε τηλεφωνο να της πω ευχαριστώ? Δεν έχουμε τηλέφωνο  θα της πω εγώ ευχαριστώ το βράδυ από το κουμπιούτερ...Α! έχει κι αυτή φάρμα?... Όοοοχι καρδιά μου.....Έχει ένα σπιτάκι και φτιάχνει υπέροχα πράγματα....Σε συρτάρια? ....Δεν μπόρεσα να μην γελάσω.....
Γυρνώντας το απόγευμα ξανά από το σχολείο, πήγαμε επισκέψεις....Όλοι έμαθαν για τα δώρα της κυρίας Μαρίας που είναι...φίλη με τον Θεό!!! Γυρνώντας σπίτι ταλαιπωρήθηκα να τις πείσω να τα βγάλω μια φωτογραφία...Τα φωτογράφισα και σας τα παρουσιάζω, εκφράζοντας ένα μεγάλο ευχαριστώ για άλλη μια φορά σε ένα πολύ ζεστό και δοτικό άτομο.....Σε ευχαριστώ πολύ Μαρία μου....Να'σαι πάντα καλά, να χαρίζεις ζεστασιά και αγάπη...Φιλάκια!!!



Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012

Το συρταροκουκλόσπιτο!!!

 Το συρταροκουκλόσπιτο τέλειωσε...Αφού πέρασε ένα test drive από τις μικρές με την βοήθεια των polly pocket, σας παρουσιάζεται...









Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2012

Ο αργοπορημένος ....ταχυδρόμος!!!

Καλησπέρα φίλοι μου...Η φίλη μου η Κων/να έφυγε, αλλά ελπίζω πως θα βρεθούμε αρκετά σύντομα ξανά... Δεν μπορώ να πω πως την ευχαριστήθηκα γιατί τα μικρά μου την μονοπωλήσαν πολλές ώρες.... Ευτυχώς που πήγαμε σε έναν παιδότοπο χτες και βρήκαμε λίγο χρόνο να πούμε τα δικά μας... Στενοχωρήθηκα που έφυγε αλλά την διάθεσή μου έφτιαξε η μητέρα μου που ήρθε για να μου φέρει ένα φάκελο που μέσα είχε....το δώρο ανταλλαγής από την  Μαρία!!! Στην περιοχή που μένω λόγω μιας χαζής διαφωνίας για την ονομασία των οδών (που έχει πάρει δικαστική οδό) τα τελευταία δύο χρόνια είμαστε χωρίς οδούς! Χρησιμοποιώ λοιπόν την διεύθυνση του πατρικού μου... Η μαμά μου όμως αυτή την φορά το έκανε το θαύμα της  και  ο φάκελος ξεχάστηκε....μέχρι που ψάχνοντας για κάτι άλλο έπεσε πάνω του...Συγνώμη Μαράκι μου που έτυχε στον δικό σου φάκελο αυτό....
Σπεύδω ευθύς αμέσως να σας παρουσιάσω το περιεχόμενο του φακέλου : ένα πανέμορφο ξύλο κοπής που συνοδευόταν από μια καρτούλα που με συγκίνησε τόσο που δεν περιγράφεται....Σε ευχαριστώ πολύ Μαρία μου....



Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2012

Μια καλημέρα στα γρήγορα...

Επιστρέψαμε στα θρανία μικροί - μεγάλοι και σας έχασα...Δεν σας έχω πει ότι φέτος είμαι σε Λύκειο... Μετά από δύο χρόνια που έκανα τεχνολογία στα γυμνάσια νοιώθω σα να πήρα προαγωγή γιατί φέτος κάνω μαθήματα που είναι στο αντικείμενό μου.... αν και δεν τα έχω στην ουσία ανάληψη!!! Λόγω έλλειψης όμως καθηγητών που τα έχουν ανάληψη και λόγω του ότι πλεονάζουν αυτοί που έχουν την τεχνολογία ως ανάληψη... μου τα έδωσαν....
Δεν με πειράζει που έχω 7 αντικείμενα, ούτε που είμαι πρωί απόγευμα (ΕΠΑΛ, ΕΠΑΣ)...Νοιώθω υπέροχα κάνοντας κάτι που έχω διδαχθεί και έχει σχέση με το αντικείμενό μου....Μόνο που άρχισαν και τα διαγωνίσματα 4μηνου οπότε έχω και στοίβες διορθώματος και ίσα που προλαβαίνω να μπω λίγο και να δω τις δημιουργίες σας... Εγώ από δημιουργίες τίποτα εκτός από το συρταροκουκλοσπιτάκι μου που αν και πάει με ρυθμούς χελώνας πιστεύω να το τελειώσω μέχρι την Δευτέρα...Έχω πολλά στο νου μου να φτιάξω μετά...Πρώτα από όλα τα διακοσμητικά από ανακύκλωση που λάτρεψα στην Μαίρη και πιστεύω ότι θα δείχνουν πολύ όμορφα στο τζάκι μου...Το λουλουδοσπιτάκι της Νάσιας που για χάρη του κατασπάραξαν κάτι cookies  τα πιτσιρίκια μου.... Τις καρφιτσούλες με τα λουλουδάκια από  φερμουάρ που είχε σε παλιότερη ανάρτηση η Άντρια και πολλά πολλά ακόμη....Χρόνο που θα βρω...
Σήμερα περιμένω μια φίλη που θα μείνει μαζί μας Σαββατοκύριακο...Η μικρή μου πριγκιπέσσα δεν έχει απολύτως τίποτα πια....Είμαι πολύ χαρούμενη...
Σας φιλώ και σας εύχομαι ένα καλό και δημιουργικό Σαββατοκύριακο!!!

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2012

Ένα παιδικό δωμάτιο για πριγκίπισσα!!!

Ένα από τα πράγματα που κάνει μικρούς και μεγάλους χαρούμενους πιστεύω ότι είναι και οι αλλαγές ... Στην προσπάθεια μου να κάνω ένα μουτράκι να χαμογελάσει, κάπου μεταξύ των υπόλοιπων δημιουργιών έφτιαξα και τα παρακάτω για την πριγκιπέσσα μου....Δυστυχώς δεν έβγαλα φωτογραφίες κατά την δημιουργία τους αλλά θα σας τα περιγράψω.....Ξεκίνησα με ένα παλιό πορτατίφ που μου την έδινε λίγο το λευκό χρώμα του ξύλου αλλά και το πανάκι του καπέλου του..ένα αχνό ρόζ με λουλουδάκια...Έχω μπόλικη διακοσμητική ταινία με τις πριγκίπισσες...παλιότερα είχα δύο χρώματα στο δωμάτιο και την είχα βάλει ως διαχωριστικό...Έκοψα τις πριγκίπισσες, τις κόλλησα πάνω στο πανί από το καπέλο, ως πρώτη φάση. Κατόπιν πήρα τούλια λευκά και φούξια τα οποία κόλλησα με ατλακόλ εναλλάξ...Για να μην φαίνεται η ατλακόλ (αυτοδίδακτος και εμπειρικός ο καλλιτέχνης!) στην κορυφή έβαλα ένα λαστιχάκι για τα μαλλιά με την Hello Kitty.. Δυστυχώς δεν με άφησαν να χρησιμοποιήσω με πριγκίπισσες...Έβαψα τις άκρες από το λευκό τούλι αλλά και το ξύλο σε ένα μωβ και έτοιμο το πορτατίφ...Δεν είναι ωραίο?






 Με την ίδια ταινία έφτιαξα τον παρακάτω καθρέφτη. Το περίγραμμα πάνω στο οποίο κολλήθηκαν οι πριγκίπισσες είναι μακετόχαρο και σαν πλάτη έχω βάλει ένα κόντρα πλακέ...Λίγο χρώμα και λίγο τζελ συμπληρώνουν το τελάρο του καθρέπτη..Μπορεί να του προσθέσω και κάποιες χάντρες οι περλίτσες αλλά σε άλλη φάση...Δείτε τον...




Η τελευταία πινελιά ήταν καδράκια decoupage ενωμένα μεταξύ τους με κορδόνι. Το μικρό είναι με χαρτοπετσέτα και το άλλο με εκτύπωση εικόνας...


Αυτά για σήμερα...Σας φιλώ και πάω για νάνι....Μια γλυκειά αγκαλιά κια όνειρα γλυκά διαδικτυακοί μου φίλοι!!!

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2012

Αυτό το γνωρίζατε????

Νοιώθω λίγο άσχημα που ενώ υποτίθεται ότι καταθέτω σε σας την ψυχή μου, σας κράτησα κρυφή μια μεγάλη στενοχώρια που πέρασα....Συγχωρήστε με αλλά δεν ήθελα να χαλάσω το εορταστικό πνεύμα....Σήμερα όλο αυτό αποτελεί ένα παρελθόν από αυτά που ήθελα να σβήσω από τα δρώμενα του 2011...Για να τα πάρω από την αρχή θα πρέπει να σας πω ότι λίγο πριν την διακοπή των σχολείων η μικρή μου πριγκίπισσα έπαθε μια μικροβιακή ίωση....Ξέρετε πυρετό ακατέβατο στα 39,2 χωρίς συμπτωματολογία....Ούτε βήχας, ούτε αυτί, ούτε καν ουρολοίμωξη....Μόνο ο τύπος των λευκών δεν ήταν καλός. Μιλάμε εντωμεταξύ για ένα παιδί που πήρε πρώτη φορά αντιβίωση στα 5 χρόνια του και φέτος αρρωσταίνει συνεχώς...Μόλις είχε αναρρώσει από ένα στρεπτόκοκκο...έτσι νομίζαμε τουλάχιστον γιατί όπως αποδείχτηκε είχε μείνει υπόλλειμμα στρεπτόκοκου και σε συνδιασμό με την καινούργια ίωση και την ίδια αντιβίωση δημιούργησε μια νευρολοίμωξη με αποτέλεσμα να ανεβάσει CPK στο1790 έναντι του 150 που είναι το φυσιολογικό και να φέρει αρχικά μυαλγία και τελικά παράλυση άκρων....!!! Τρελλάθηκα!!! Μόλις πήγαινε να σηκωθεί πόδια της λύγιζαν και έπεφτε, ενώ δεν μπορούσε να κρατήσει τίποτα αλλά ούτε καν να γυρίσει ένα πόμολο!!! Η παιδίατρος μας έγραψε σημείωμα για το νοσοκομείο αλλά συνέστησε να το χρησιμοποιήσουμε μόνο αν χειροτερέψει....πόσο θα μπορούσε να χειροτερέψει και τι είναι το χειρότερο σκέφτηκα....Σαφώς και υπάρχουν και χειρότερα τώρα που το σκέφτομαι πιο καθαρά αλλά τότε είχα τρελλαθεί...Και τι... θα περιμένουμε να πέσει από μόνο του ?  Όχι , θα της δίνετε όσα περισσότερα υγρά μπορείτε ήταν η απάντηση....και στο νοσοκομείο μόνο ορό θα της έβαζαν, αλλά θα της έκαναν και ένα σωρό εξετάσεις που θα την ταλαιπωρούσαν....Γίνεται να ξαναπερπατήσει ένα παιδί με νερό, κυρία Γιωργία?...Ασπασία μου, είναι κάτι προσωρινό. Σε 1-4 εβδομάδες θα φτιάξει.......Αρπάχτηκα από την εμπιστοσύνη που της τρέφω και υπάκουσα..... Την πρώτη μέρα χωρίς υπερβολές της έδωσα 3 1/2 λίτρα υγρά(νερό-χυμό) και το καημένο δεν δυσανασχέτησε καθόλου....μιας και μόνο με πρόσωπο δεν μπορούσε να κάνει πολλά !!! Τα μοντέλα περπατάνε!!! Ήταν η μόνη φορά που δεν νευρίαζα που την άκουγα να μιλάει για μοντέλα.... Πρώτη μέτρηση δύο μέρες μετά και η τιμή στα 1650.....είναι πολύ καλό λέει η παιδίατρος..Που το βρίσκει το καλό? σκεφτόμουν εγώ.....Σταύρο, καθόμαστε και κοιτάμε ένα παιδί και χάνουμε χρόνο....Δείξε πίστη! .....Στο παρελθόν δεν με βοήθησε πουθενά.... Την βρήκα την πίστη όμως μέσα από το πείσμα της, μέσα από εσάς, μέσα από το πνεύμα των Χριστουγέννων και την ψυχοθεραπεία των κατασκευών!!! Να μην τα πολυλογώ μετά από 4 μέρες άρχισε να περπατά με την ατάθεια και την ανασφάλεια ενός μωρού που πρωτοσηκώνεται να περπατήσει....!!! Η τιμή ήταν 1140.... Πέρασαν 3 ακόμη μέρες και πλέον περπατούσε κανονικά απλά έσερνε το δεξί ποδαράκι της....Παραμονή Χριστουγέννων!!! Η τιμή 930.. Παραμονή Πρωτοχρονιάς η πρώτη μας έξοδος .... έφυγε η ανασφάλεια!!! Εύκολη κούραση και πόνοι στις αρθρώσεις, είχαν μείνει μόνο αλλά η τιμή ήταν πια στο 450 και σήμερα επιτέλους έφτασε το 147.... Ένας εφιάλτης τελείωσε αν και όσο και αν το έψαξα τον συσχετισμό, με το υπόλλειμμα στρεπτόκοκου, δεν μπόρεσα να τον βρώ...Για μένα πλέον δεν έχει σημασία....το έθαψα οριστικά σήμερα το πρωί και σας παραθέτω το περιστατικό για να το γνωρίζετε αν δεν το έχετε ξανακούσει......

Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2012

Πιπερόπιτα για την ...Μαρία ...και όχι μόνο!!!

Μαρία μου γλυκειά, συγνώμη...Τώρα είδα το σχόλιο...
Λοιπόν, εγώ για την πιπερόπιτα δεν ακολουθώ κάποια συγκεκριμένη συνταγή...Την δοκίμασα κάποτε σε μια γιορτή, ζήτησα την συνταγή αλλά ήταν μυστική είπε η σύζυγος του συναδέλφου...πως δεν τις μπορώ αυτές τις ξινές  νοικοκυρές που δεν δίνουν συνταγές ή σχέδια σε πλεκτά δεν λέγεται!!! Τέλος πάντων...Πείσμωσα...Έψαξα στο Internet αλλά καμμία συνταγή δεν μου θύμιζε συστατικά από αυτά που εγώ γεύτηκα...Δούλεψα λοιπόν με ανάλυση συστατικών ... θυμήθηκα και τα φοιτητικά μου χρόνια.... χρήσιμο μάθημα!!! Και έτσι προέκυψε η πιπερόπιτα που όπως λένε οι άντρες μου (για να μην παρεξηγηθώ αναφέρομαι στον άντρα μου και τα παλληκαράκια μου) είναι καλύτερη από της ξινής!!!
Πάμε για την συνταγή, χωρίς φωτογραφίες γιατί αλλιώς θα έπρεπε να περιμένεις να την ξανακάνω...

ΥΛΙΚΑ
Φύλλο σφολιάτας
2πιπεριές κόκκινες
1πιπεριά πράσινη
2πιπεριές πορτοκαλί
2πιπεριές κίτρινες
100γρ γκούντα
100γρ. γραβιέρα
5φέτες πάριζα
1ποτήρι γάλα
Λίγο πιπέρι  (αλάτι δεν χρειάζεται)
Λίγο άνιθο
Λίγο μαϊντανό

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Ψιλοκόβουμε τις πιπεριές σε κύβους  και τις σωτάρουμε χωρίς λάδι ίσα για να πιούν τα υγρά τους και να μαλακώσουν σε χαμηλή φωτιά. Μόλις μαλακώσουν ρίχνουμε μέσα τον άνιθο, το πιπέρι και μετά το γάλα. Κατόπιν ρίχνουμε τα τυριά και την πάριζα και ανακατεύουμε όσο να πιεί τα υγρά. Απλώνουμε σε ένα μικρό ταψάκι το φύλλο σφολιάτας, ρίχνουμε από πάνω την γέμιση και κλείνουμε με το άλλο φύλλο σφολιάτας. Τρυπάμε το φύλλο σφολιάτας και την βάζουμε στον φούρνο. Εγώ την ψήνω στο αερόθερμο στους 200 βαθμούς. Χρόνο δεν ξέρω να σας πω...την πάω με το μάτι...ίσα να ροδίσει....
ΚΑΛΗ ΟΡΕΞΗ






Ένα συρτάρι φιλοξενεί τις ....flower fairies!!! Η συνέχεια...

Στην προηγούμενη ανάρτηση, σας περιέγραφα πως από ένα ξύλινο αγροτόσπιτο στην λίμνη, κατέληξα να φτιάχνω ένα σπιτικό για τις flower fairies...Είχα μείνει στο να διορθώσω το σπιτάκι ώστε να ταιριάζει στα νέα δεδομένα....Τελικά σήμερα το πρωί αποφάσισα να αφήσω το σπιτάκι μου ως έχει και να φτιάξω ένα καινούργιο...Το πήγαινα για δεντρόσπιτο αλλά αρνιόταν να προσαρμοστεί στο χώρο,παρόλο που άλλαξα θέση και στα λουλούδια, οπότε άφησα και τα κλαράκια στην άκρη και άρχισα να συνθέτω ... στην τύχη και με την βοήθεια της μαμάς φύσης δημιουργήθηκε ένα "φυτοσπιτάκι". Δεν το πολυσκέφτηκα ... το κόλλησα και.... θεωρώ ότι το συρτάρι μου είναι έτοιμο....

 Επειδή η φωτογραφία δεν μου φαίνεται και τόσο καλή δίνω κάποιες για τις λεπτομέρειες...









Ελπίζω να σας αρέσει.... Φοβάμαι να του προσθέσω επιπλέον γκλίτερ και σκόνες..παρόλο που δεν φαίνεται καλά στις φωτογραφίες είναι ήδη φορτωμένο... Αν τελικά γίνει η έκθεση οι πιο έμπειρες μπορούν να το σουλουπώσουν...αλλιώς για το δωμάτιο της δικής μου νεραϊδούλας είναι μια χαρά!!!

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2012

Ένα συρτάρι φιλοξενεί τις ....flower fairies!!!

Όταν η νέα πρό(σ)κληση της Ρένας αναρτήθηκε μεμιάς το μυαλό μου πήγε σε ένα παλιό συρτάρι με χωρίσματα που είχα φυλάξει θέλοντας να φτιάξω ένα ακόμη κουκλόσπιτο για τις μικρές μου... Όταν είδα ότι πρόκειται και για φιλανθρωπικό σκοπό βρήκα ένα λόγο παραπάνω να το επισπεύσω!!! Το ξεκίνησα λοιπόν με χαρά αλλά μετά είδα την ανάρτηση με την συρταροσύνθεση της Αναστασίας και την βρήκα πολύ καλή ιδέα... Χρειαζόμουν ακόμη ένα συρτάρι αλλά... χωρίς χωρίσματα!!! Επειδή στα σκουπίδια δεν είδα κανένα...απογοητεύτηκα...όλο για συρτάρια μουρμούριζα... Και τότε ο Σταύρος- ο άνδρας μου- είπε "Χαζούλα, δίπλα έχεις ξυλουργείο!" Σημειωτέον ότι έχει βαρεθεί να με βλέπει να γεμίζω το σπίτι με "άχρηστα-περιττά" πράγματα και αρκείται σε ένα "ωραίο είναι" όταν εγώ καμαρωτή καμαρωτή δείχνω κάτι ακόμη που έφτιαξα με τα... χεράκια μου! !!! Δεν το πολυσκέφτηκα....παρέβλεψα και το "χαζούλα" και έτρεξα....ένα συρτάρι παρατημένο σε μια γωνιά μου έκλεισε το μάτι και εγώ επιστράτευσα όλη μου την ντροπαλότητα για να το ζητήσω...Μόλις είδα ότι μου το έδωσε με τόση άνεση πήρα θάρρος και έγινα γύφτισσα ζητώντας του να ρωτήσει και άλλους συναδέλφους του!!! Δεν ήξέρα αν θα βρεί...εκείνο που είχε σημασία ήταν ότι είχα ένα ακόμη!!!!  Τι θα έφτιαχνα μέσα όμως???
Σκέφτηκα για ένα ξύλινο σπιτάκι στην λίμνη.....Ξεκίνησα λοιπόν ζωγραφίζοντας το ερασιτεχνικό φόντο μου....


Μέτρησα τισ διαστάσεις για το σπιτάκι και τον φράχτη του, άφησα το απαραίτητο κενό και επειδή αυτό θα αργούσε να γίνει προχώρησα στην επένδυση κάποιων τμημάτων με λουλούδια, οπότε προέκυψε αυτό....

 Χτες ξεκίνησα να φτιάχνω το σπιτάκι ...αλλά το διέκοψα γιατί οι μικρές μου θέλαν βοήθεια με τις νεραϊδούλες του!!! Τις βοήθησα να τις κόψουν τους βάλαμε και γκλίτερ και τους έδωσα το ελέυθερο να τις κολλήσουν όπου θέλουν στο γκαράζ ( το έχουμε μετατρέψει σε παιδότοπο). 
Σήμερα το πρωί πηγαίνοντας να πάρω το συρτάρι από το γκαράζ, με περίμενε μια έκπληξη!!! Οι νεράιδες ....κολυμπούσαν στην λίμνη μου!!! 
Περιττό να σας πω πως ένοιωσα! Εκεί που ήμουν έτοιμη να βάλω τα κλάμματα, έβαλα τα γέλια...ήδη σχεδίαζα την αλλαγή σκηνικού...Τις ξεκόλλησα και ξαναζωγράφισα την λίμνη...Εντωμεταξύ μια χορωδία κλάμματος είχε απλωθεί στο σπίτι ...όχι εγώ αλλά οι μικρές... το οποίο σώπασε όταν οι νεραϊδούλες ξανατυπωθήκαν, γκλιταρίστηκαν και πήραν θέση στον πίνακα...αλλά όχι στην λίμνη!!!


Το σπιτάκι πρέπει να μικρύνει και να μεταμορφωθεί σε νεραϊδόσπιτο, αλλά ήθελα να μάθετε τα νέα αμέσως...





Ρένα μου, τέτοιο συρτάρι σίγουρα δεν περίμενες!!! Ελπίζω να βρει άλλα ο κουνιάδος μου, αλλά το καταθέτω για....το μέτρο!!! Θα βάλω τελική φωτογραφία με το σπιτάκι..ελπίζω αύριο..Πρέπει εκτός απο το να μικρύνει και να ...γκλιταριστεί!!!




Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012

Καλό ποδαρικό με ένα βραβείο

Ένοιωσα πολύ συγκινημένη βλέποντας το σχόλιο της Κάτιας....Θέλω να την ευχαριστήσω για την μεγάλη τιμή που μου κάνει χαριζοντάς μου  με όλη της την καρδιά το βραβείο του vεογέννητου blog
και να συμφωνήσω μαζί της ότι είναι πραγματικά υπέροχο να σε βραβεύουν με την ανατολή του νέου χρόνου...Καλό ποδαρικό!!!



Σε αυχαριστώ με όλη μου την καρδιά Κάτια!!!
Και τώρα αρχίζουν τα δύσκολα.... Πρέπει και εγώ με την σειρά μου να χαρίσω αυτό το υπέροχο βραβείο σε 5 φίλες....Υπάρχει καμμία σας άραγε που να μην το έχει? Για να δούμε...
Το χαρίζω
1) http://kikalazart-kiki.blogspot.com
2 )http://m-ar-t.blogspot.com
3) http://sokolatoupoli.blogspot.com
4) http://diamadaki.blogspot.com
5) http://vailie-in-escapeland.blogspot.com/
 
Χαρισμένο με όλη μου την καρδιά...Συγνώμη από όσες το έχουν ήδη...δεν έχω προσέξει τα βραβεία σας γιατί χαζεύω τις δημιουργίες σας!!! Σειρά σας ΤΏΡΑ....!!!!

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2012

Ένα πολύ ωραίο παιχνίδι- βραβείο....Τα γούστα μου!!!

Η Ρένα με προσκάλεσε να σας μιλήσω για τα γούστα μου σε ένα παιχνίδι... γνωριμίας θα μπορούσα να πω...
Λοιπόν, έχουμε και λέμε :
1) ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟ : Ήθελα μόνο ένα αντίο- Πασχαλία Τραυλού, Το τριανταφυλλάκι (3τόμοι)- Τζένιφερ Ντόνελι
2) ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΠΟΛΗ   : Θεσ/νίκη...η πόλη των φοιτητικών μου χρόνων...Αν δεν υπήρχε ο άνδρας μου που κρατούσε την καρδιά μου στην Ναύπακτο....εκεί θα είχα παραμείνει!!!
3) ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΓΛΥΚΟ  : Γαλακτομπούρεκο και κερασάκι
4) ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΑΡΩΜΑ: Trésor  Midnight Rose της Lancôme
5) ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ BLOG   : ΄Ολα !!! Χάνομαι μέσα τους...
6) ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ ΜΠΟΤΕΣ : Μαύρες δερμάτινες με λίγο τακούνι
7) ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ : Βουδαπέστη... έχω πάει 2φορές μόνο αλλά το έχω ερωτευτεί αυτό το μέρος!!!
8) ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΕΡΟΣ ΓΙΑ ΚΑΦΕ : Οπουδήποτε βλέπω θάλασσα.
9) ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΦΑΓΗΤΟ : Οι φακές και η πιπερόπιτα
10) ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ : «Χριστουγεννιάτικες κατασκευές» γιατί στάθηκε αφορμή να γνωρίσω όλες εσάς…
Απ΄ότι κατάλαβα πρέπει να δώσω και εγώ την σκυτάλη σε άλλες 8 φίλες...Δεν ξέρω ποιές το έχετε παίξει ήδη...το ρισκάρω προσκαλώντας
1) http://apinkdreamer.blogspot.com
2) http://gunaikeies-upotheseis.blogspot.com
3) http://2handmadeart.blogspot.com
4) http://kantomagapi.blogspot.com
5) http://fanypap.blogspot.com
6) http://dr-evie.blogspot.com
7) http://www.fotolabida1.blogspot.com και τελευταία μια 11χρονη φίλη
8) http://sokolatoupoli.blogspot.com

Αυτό ήταν τέλειωσα...!!!