Τετάρτη, 6 Σεπτεμβρίου 2017

Χαρμολύπες...

Ήταν λίγο πριν το καλοκαίρι  που επισκέφτηκα την γειτονιά και το σπιτάκι μου... και έφτασε φθινόπωρο χωρίς να το καταλάβω...Επέστρεψα καθυστερημένα - ο χρόνος λειτουργεί εναντίον μου ή εγώ δεν ξέρω πλέον να τον διαχειρίζομαι- να σας πω τα νέα μου, τις χαρές μου και τις λύπες μου...
Όταν ξεκίνησα αυτό το σπιτάκι έγραφα και πίστευα πως "ότι καλό μας συμβαίνει και το μοιραζόμαστε, πολλαπλασιάζει την χαρά μας και πως ... ότι άσχημο μοιράζεται, πονάει λιγότερο".
Η χαρά μου θα πολλαπλασιαστεί απόψε...το κενό που νοιώθω στην καρδιά μου και η απογοήτευσή μου δεν ξέρω αν θα φύγουν ή αν θα πονάω λιγότερο.... αλλά νοιώθω την ανάγκη να σας καταθέσω ξανά την ψυχή μου...να εξαγνιστώ για άλλη μια φορά...
Ας ξεκινήσω με τα ευχάριστα...Το αντράκι μου είναι πλέον και επίσημα φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων...στο Ιστορικό Αρχαιολογικό...Σαν χτές μου φαίνεται που ανέβηκα Θεσ/νίκη για να βρω σπίτι ως φοιτήτρια... "και όμως τώρα είμαι μάνα φοιτητή", σκεφτόμουν καθώς ψάχναμε σπίτι στα Γιάννενα....Εκεί που είχαμε αρχίσει να απελπιζόμαστε καταφέραμε και ενοικιάσαμε ένα διαμέρισμα και ετοιμαζόμαστε για την μετακόμιση...Ένα καινούργιο κεφάλαιο στο βιβλίο της ζωής του ξεκινά και του εύχομαι όλοψυχα ότι καλύτερο...Θα με πείτε ίσως χαζή αλλά ήδη σκέφτομαι πως θα είναι η ζωή χωρίς αυτόν μέσα στο σπίτι, πως θα ακούγεται το "καλημέρα γλυκειά μου" από το τηλέφωνο και πόσο θα μου λείψει το χαμόγελό του...η ζεστή φωνή του...αυτός!!

video

Τα άλλα παιδιά μου ...οι μαθητές μου...πήγαν εξίσου καλά και περάσαν στις σχολές της επιλογής τους...τεχνολογία τροφίμων, διατροφή διαιτολογία, ΑΕΝ και ένας ξεπέρασε κάθε προσδοκία του και με το 1% που έδινε φέτος στα ΕΠΑΛ για εισαγωγή σε Πανεπιστήμια πέρασε στο  Γεωπονικό Αθήνας- Επιστήμης ζωικής παραγωγής και ιχθυοκαλλιέργειας, δίνοντας στην τοπική κοινωνία ένα ισχυρό μάθημα για την αξία των κινήτρων που εμείς εκπαιδευτικοί και γονείς δίνουμε στα παιδιά....Για όλα τα παιδιά χάρηκα αλλά μπορώ να πω ότι αυτή η τελευταία χαρά ήταν πολλή μεγαλύτερη και από την χαρά για τον γιό μου...Πως να μην χαρείς διπλά όταν ένα παιδί που ήρθε στο ΕΠΑΛ κουβαλώντας τις χαμηλές προσδοκίες που του είχαν μεταφέρει οι καθηγητές του στο γυμνάσιο,  καταφέρνει και διεκδικεί τα όνειρά του μόνο και μόνο επειδή πίστεψες στις δυνατότητές του??? Πως να μην χαρείς για ένα παιδί που μέσα στην χαρά του όταν είδε τους βαθμούς βρήκε χρόνο και μας ευχαρίστησε στο fb γιατί  "...στάθηκαν δίπλα μου μέχρι την τελευταία στιγμή και πίστεψαν στις δυνατότητες μου και σε μένα προσωπικά, γεγονός που με βοήθησε να διεκδικήσω τα όνειρα μου!!!"
Πως να μην χαρείς για ένα παιδί που κέρδισε αυτό που αποκαλούσε στο εξώφυλλό του, μέσω της παρακάτω εικόνας, την μεγαλύτερη απόλαυση ???


Την μια χαρά ήρθε και διαδέχτηκε άλλη μια...ένα πρόγραμμα erasmus  στο οποίο συμμετείχα ως συνεργάτης εγκρίθηκε...(Στο σημείο αυτό ήρθε ο καιρός να σας πάω και στο άλλο μου σπιτάκι...μην περιμένετε πολλά...καθαρά εκπαιδευτικό σπιτάκι είναι) .Μέσω του προγράμματος εκπληρώνεται ένας διακαής μου πόθος...να δώσουμε την ευκαιρία στα παιδιά μας μιας αξέχαστης εμπειρίας μάθησης αλλά και την δυνατότητα να ταξιδέψουν στο εξωτερικό...
Κάπου εκεί μες στην πολλή χαρά δεν πήρα είδηση την φουρτούνα που ερχόταν να κατακλύσει πάλι την ψυχή μου...αν και έβλεπα από τις αρχές του καλοκαιριού την καταιγίδα...Τότε όμως ως γνήσιο παιδί της βροχής δεν φοβήθηκα...Ήταν μαθηματικά σίγουρο ότι δεν θα σχηματίζαμε τμήμα στην Β' Λυκείου...οπότε του χρόνου δεν θα υπήρχε εγκεκριμένος τομέας...Ήξερα όμως  πολύ καλά ότι δεν είμαι ανεπάγγελτη και αυτό δεν με τρομοκράτησε...Εξάλλου πάντα ήξερα ότι είχαμε ως τμήμα ημερομηνία λήξης...από την αρχή είμασταν ανεπιθύμητοι...
Δεν θέλω να αναφερθώ σε αυτό το κομμάτι....
Φοβάμαι τώρα??? κατηγορηματικά  ΟΧΙ...πιστεύω όμως ότι είχαμε και έχουμε πολλά ακόμη να προσφέρουμε στα παιδιά..Λύπη, απογοήτευση, πικρία έχουν κατακλύσει την ψυχή μου για άλλη μια φορά και έχω λίγο χρόνο για να τα διώξω ώστε να μπορέσω να δοθώ χωρίς περικοπές στο έργο μου αυτή την χρονιά...Γι'αυτό καταφεύγω σήμερα εδώ ...να διώξω την φωνούλα μέσα μου που είναι πνιγμένη στην ματαιότητα... Λες και αν ξεστομίσω πως νοιώθω θα φύγει...Θα πιάσει??? ΄Παλιά έπιανε....
Σας φιλώ...

Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

Σε λίγο οι δικαιολογίες μου τελειώνουν...
Tο μεταπτυχιακό τελείωσε...ήδη από τον Απρίλιο είμαι μια κυρία Μου Σου Κου (Msc) με δόξα και τιμή...
H σχολική χρονιά τελειώνει ....
Το αντράκι μου έχει μπει στην τελική ευθεία των πανελληνίων  και στις 15/6 θα έχουμε τελειώσει και επίσημα (αυτός στις 14/6 αλλά έχω και άλλα "δικά" μου παιδιά που δίνουν το μάθημά μου στις 15/6)...Με το που θα τελειώσει αυτός θα αρχίσει να προετοιμάζεται ο μικρός, αλλά εκεί θα παίζω μπάλα σε δικό μου γήπεδο...Άλλο, αγάπη μου να κρατάς βιβλίο και να ακούς για Αριστοτέλη, Πρωταγόρα, Πλάτωνα, μεταφράσεις, ερμηνευτικά σχόλια, συντακτικές και γραμματικές αναλύσεις, Ιστορία και Λατινικά (που δεν το έχω λέει κιόλας με την προφορά τους...α πα πα να μην ξέρω και εγώ η άχρηστη ότι το cuo προφέρεται κβο???), κτλ και άλλο να ακούς Φυσικοχημεία...Μην με παρεξηγήσετε οι του φιλολογικού τομέα...αλλά ζορίστηκα φέτος και αγανάκτησα και με όλη αυτή την παπαγαλία !! Τέλος πάντων...Ας έχουν καλή τύχη, όλα τα παιδιά, να μπορέσουν να ακολουθήσουν τα όνειρά τους ενάντια στις αντίξοες συνθήκες της εποχής μας...
Γεγονός είναι ότι μόλις όλα τελειώσουν θα πάρω μια μεγάλη ανάσα...θα εφοδιαστώ μάσκες, γάντια και λοιπά αξεσουάρ για να ξεαραχνιάσω το γκαράζ-εργαστήρι μου και θα επιστρέψω αναζητώντας εκείνη την παλιά ένεση αυτοπεποίθησης που πηγάζει μέσα από την δημιουργία...Μπορεί να επιστρέφω ακριβώς την στιγμή που όλοι θα φεύγετε πιθανότατα για διακοπές αλλά αυτές θα είναι οι δικές μου διακοπές μιας και για μια ακόμη χρονιά αυτή την χαρά θα την αφήσω στους "φροντιστές" !!!! Πριν αρχίστε να λυπάστε, να ξεκαθαρίσω ότι δεν με απασχολεί καθόλου μιας και η Ναύπακτος είναι τουριστικός προορισμός...
Σας φιλώ και σας εύχομαι ένα καλό καλοκαίρι...

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

SECRET SANTA 2016

Τα Χριστούγεννα σήμαναν νωρίς φέτος. Ο Άγιος Βασίλης ταξίδεψε μέσα από τον δρόμο που του άνοιξε το κάλεσμα της Μαριλένας και έφτασε στο σπιτικό μου για να αφήσει ένα δώρο καρδιάς από την Μαρία και το απάνεμο σπιτάκι της... Τον μπέρδεψα λίγο, μιας και παραδόθηκε αρχικά στο σπιτικό της μαμάς μου αφού ως γνωστό το δικό μου σπιτικό στερείται διεύθυνσης, αλλά σήμερα ήρθε στα χέρια μου! Θα ήθελα να ευχαριστήσω από καρδιάς την Μαρία για τις ζεστές της ευχές και τα όμορφα δωράκια της αλλά και την Μαριλένα που με αυτό της το κάλεσμα με κινητοποιεί ξανά στην γειτονιά.


Ένα χειροποίητο κολιεδάκι με λουλουδάκια δαντελωτά στα αγαπημένα μου χρώματα, ένα χειροποίητο βραχιόλι που με εντυπωσίασε η απλότητα της δημιουργίας του και σίγουρα κάποια στιγμή θα προσπαθήσω να του κάνω ταίρι και μια πανέμορφη χειροποίητη κάρτα με αποξηραμένα φυλλαράκια και γεμάτη ζεστές ευχές,  είναι τα δωράκια μου από το μυστικό μου ταίρι...
Σε ευχαριστώ πολύ Μαρία!!!

Δεν ξέρω αν θα καταφέρω να παραμείνω...ο χρόνος μου είναι ελάχιστος....οι υποχρεώσεις πολλές...Μου λείπει η γειτονιά όμως και θα ήθελα να το ξαναπροσπαθήσω...Τον τελευταίο χρόνο έχω ξαναανεβεί στο ροζ συννεφάκι, έχω ξαναβρεί την Άσπα που κάπου έχασα στην πορεία, κυνήγησα το ξεχασμένο  όνειρό μου για μεταπτυχιακό και προσπαθώ να μην αγχώνομαι και κυρίως να μην αγχώνω το μεγάλο μου αντράκι που θα δώσει φέτος την δική του μάχη στις πανελλήνιες εξετάσεις....Αυτά είναι εν ολίγοις τα νέα μου...Ελπίζω να παραμείνω και να τα λέμε συχνά πυκνά...γιατί ότι κι αν κάνω μου λείπετε...Φιλάκια και μια ζεστή αγκαλιά σε όλη την γειτονιά!!!
Ας μπούμε στο πνεύμα των Χριστουγέννων και ας αφήσουμε την ελπίδα να ξαναφωλιάσει στην καρδιά μας ...Φιλιά!!!.

Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2015

Χωρίς λόγια...απλά για καλησπέρα...

Είμαι ακόμη εδώ...απλά δεν έχω ελεύθερο χρόνο ....
Στο λίγο μου χρόνο κάνω διάφορα αλλά κυρίως πολλαπλασιάζω τα ημιτελή!!!!
Θα επανέλθω!!!
Σας φιλώ!!!








Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

Τα παιδία παίζει...δημιουργώντας


Χτες  το απόγευμά μας δεν συμπεριλάμβανε μπανάκι και για να ανεβεί λίγο η μάμα ψυχολογικά αλλά και για να μην γκρινιάζουν οι μικρές  αποφασίσαμε ... να "παίξουμε" !!!

Βγάλαμε τα εργαλειάκια μας στον κήπο και αρχίσαμε να αντιγράφουμε σε φενιζόλ ...λόγω έλλειψης επαρκούς ποσότητας πηλού...τα πρόσωπα που θα αποτελούσαν το θέμα μας.... 

 

Κατόπιν το περίγραμμα ξανααποδώθηκε με πυρογράφο ...


...και ντύθηκε με γύψο καλλιτεχνείας...


Στη συνέχεια έγιναν με γυψογάζα τα "σαλιγκαράκια" λουλουδάκια και με πηλό τα σκουλαρικάκια και αφέθηκε να στεγνώσει...


Σήμερα το πρωί περάστηκε όλη η επιφάνεια με γκέσσο....


και ξεκίνησε η επιχείρηση βάψιμο....


Τα χρώματα δεν είναι αυτά που βλέπετε ακριβώς αλλά είναι γνωστό ότι με την φωτογράφηση δεν το έχω ... και η επεξεργασία αυτόματης διόρθωσης μου τα άλλαξε.... Οι φωτογραφίες  τις αδικούν... εμείς δηλώνουμε ικανοποιημένες με το αποτέλεσμα...



Έμπνευση μας στάθηκαν οι παρακάτω υπέροχες κυρίες που βρήκαμε στο pinterest...

 

Μπορεί το έργο μας να μην τους μοιάζει ...αλλά το διασκεδάσαμε και μόλις βρούμε την  κατάλληλη βάση θα γίνει ένα τρίπτυχο για το σαλόνι μας...
Στο μεσοδιάστημα κάναμε και κάτι ακόμη αλλά στεγνώνει ακόμη...οπότε θα σας το δείξουμε σε λίγες μέρες...
Φιλιά σε όλους και να περάσετε ένα όμορφο Σ/Κ!!!